R A B I D THE SERIES|SCENE3 l
R A B I
D THE SERIES
SCENE 3/1
RATE: NC 18+
PAIRING: MINHYUN X
JAEHWAN
แสงไฟสลัวภายในห้องชุดขนาดใหญ่บนชั้นที่ยี่สิบสองของคอนโดหรูย่านกลางเมือง
เจ้าของเรือนร่างสมส่วนที่กำลังนอนหลับไหลบนเตียงนอนขนาดหกฟุตสีเข้มหายใจเข้าออกสม่ำเสมอบ่งบอกว่าฮวัง
มินฮยอน หลับสนิทดี และนั่นก็ทำให้ใครอีกคนที่แอบลักลอบเข้ามาโล่งใจอย่างมาก
เท้าขนาดเล็กกว่าผู้ชายทั่วไปพยายามที่จะก้าวเดินให้เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้หลังจากแอบเข้ามาทางระเบียงหลังห้อง
โชคดีที่เจ้าของห้องไม่ได้ล็อกประตูระเบียงและนั่นก็แปลว่าเจไม่จำเป็นต้องเสียแรงเพื่อสะเดาะกุญแจให้เสียเวลาเปล่าและเสี่ยงต่อการถูกจับได้มากขึ้น
มือเรียวแต่เข้าที่อุปกรณ์สาอสารตรงหูขวาเพื่อรายงานสถานการณ์ให้เพื่อนร่วมทีมทราบ
“เข้ามาได้แล้ว”
(เรียบร้อยดีนะ)
“เรียบร้อยดี นีเอลฝากถามเดวิดทีว่าพิกัดกล่องนั่นอยู่ไหน”
(โอเค
ระวังตัวล่ะถ้าเกิดอะไรขึ้นให้รีบบอก เราสแตนบายรอนายอยู่)
“อืม” ระหว่างรอข้อมูลที่ขอไปเขาก็เดินสำรวจรอบๆภายในห้อง
สายตาพยายามสอดส่องหาของที่ต้องการแต่ก็ไม่พบ
โต๊ะทำงานขนาดใหญ่ที่อยู่ปลายเตียงนั่นก็ไม่ได้มีอะไรมากไปกว่าเอกสาร
เจยืนนิ่งอยู่อย่างนั้นสาเหตุที่เขาพุ่งตัวเข้ามาที่ห้องนี้โดยไม่ได้เข้าไปดูในห้องอื่นๆก็เพราะว่าตามสัญญาณจีพีเอสแล้วฮวัง
มินฮยอนเก็บเอกสารสำคัญไว้ในห้องนอนของตัวเอง
เอาไว้ใกล้ตัวดีนี่นา
(อยู่ที่ลิ้นชักหัวเตียง)
“โอเค” เจพรูลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ การที่เขาจะต้องไปเปิดลิ้นชักหัวเตียงของฮวัง
มินฮยอนโดยที่หมอนั่นนอนอยู่บนเตียงได้ยังไงกัน
เท้าเล็กๆค่อยๆขยับเข้าไปใกล้ยิ่งขึ้นพลางคิดไปถึงสเปรย์ที่ผสมยานอนหลับเอาไว้ถ้าเขาไม่ทำมันตกไปเสียก่อนตอนนี้ก็คงสบายไปแล้ว
แถมนีเอลกับเดวิดไม่มีสำรองไว้ด้วยสิ
เอาน่าเจมึงทำได้
หลังจากเรียกกำลังใจให้ตัวเองแล้ว
เขาก็ค่อยๆก้ามเข้าไปใกล้อีกฝ่ายมากขึ้นเรื่อยๆระยะห่างระหว่างใบหน้าก็ลดลงเรื่อยๆเช่นกัน
มือขาวเอื้อมผ่านใบหน้าหล่อได้รูปของคนที่นอนหลับไปอย่างช้าๆแต่ดูเหมือนว่าลิ้นชักจะอยู่ห่างไปมากพอสมควรซ้ำร้ายเขาเองก็อยากจะจบภารกิจนี้เร็วๆจึงทำให้ความคิดที่ว่าจะเดินอ้อมไปอีกด้านนั้นเป็นอันตกไป
เขาพยายามไม่สนใจกลิ่นกายหอมของคนที่นอนหลับอยู่ในความคิดมีเพียงแค่อยากจะรีบๆจบภารกิจนี้เร็วๆ
นิ้วเรียงๆค่อยๆแตะเข้าที่ปลายลิ้นชักก่อนจะดึงมันออกมาเบาๆ
ตอนนี้เขาแทบจะกลั้นลมหายใจเพราะกลัวว่าคนที่หลับอยู่จะตื่นขึ้นมา
ซองเอกสารสีน้ำตาลถูกหยิบออกมาอย่างแผ่วเบาเขาไม่สนใจที่แม้จะปิดลิ้นชักเอาไว้ตามเดิมด้วยซ้ำ
ร่างเล็กในชุดเสื้อหนังสีดำและสกินนี่ตัวเล็กพยายามยันกายออกมาอย่างเงียบเชียบ
แต่ดูเหมือนว่าเขากำลังจะจบแล้ว…
มือหนาของคนที่นอนอยู่จับเข้าที่ข้อมือขาวแน่น
“ไง ผู้บุกรุก”
“ชิบ!!”
แผนสำรองที่เขาไม่อยากจะใช้มันนักเป็นสิ่งจำเป็นที่จะต้องพึ่งพา
มือเรียวหยิบเอายาเม็ดเล็กในกระเป๋าเสื้อด้านหน้าก่อนจะดึงแมสก์สีดำออกและใส่มันเข้าไปในปาก
เขาจับใบหน้าของเจ้าของห้องเอาไว้แล้วประกบริมฝีปากของตัวเองเข้าไป
“ยานอนหลับอย่างแรง
ออกฤทธิ์ภายในยี่สิบวินาที”
“หมายความว่าภายในยี่สิบวินานทีระหว่างรอยาออกฤทธิ์แกต้องรอดมาให้ได้นะเจ”
ออกฤทธิ์บ้าฤทธิ์บออะไรวะ
.
.
.
.
.
.
“ไงคุณแจอิล…ไม่สิ…แจฮวาน” ฮวังมินฮยอนมองคนที่เขาคุ้นหน้าคุ้นตาดีคิมแจฮวานคนที่ปลอมตัวเข้ามาอยู่ในแผนกการตลาดของบริษัทของเขา
และตอนนี้ก็กำลังเป็นผู้บุกรุก
“…” มินฮยอนมองคนที่นั่งชิดหัวเตียงของเขาโดยที่ไม่ปริปากพูดอะไรเลยตลอดหลายนาทีที่ผ่านมา
เขาจัดการทำลายเครื่องมือสื่อสารพร้อมกับสั่งการ์ดให้ลงไปจัดการพวกที่เหลือด้านล่างแล้วเรียบร้อย
คุณสายลับของฝั่งตรงข้ามคนเก่งที่ตอนนี้โดนเขาจับลอกคราบจนหมดสิ้น
สกินนี่ตัวเล็กถูกถอดออกไปพร้อมๆกับเสื้อแจ็กเก็ตหนังเหลือเพียงแค่เสื้อเชิ้ตสำดำของเจ้าตัวที่ปกปิดร่างกายอยู่
อ้อ
ชั้นในตัวจิ๋วด้วยอีกอย่าง
“คุณทนได้อีกไม่นานหรอกคิมแจฮวาน”
5
.
.
4
.
.
3
.
2
.
.
.
1
“อ่ะ…อ่า” แจฮวานตัวบิดเร้าไปมา
เหงื่อกาฬผุดขึ้นเต็มใบหน้า ร่างกายมันร้อนรุ่มอย่างบอกไม่ถูก ฮวังมินฮยอนเดาะลิ้นอย่างอารมณ์ดีเมื่อมองดูคนเก่งเมื่อสิบนาทีก่อนกำลังทรมาน
“ถึงจะออกฤทธิ์ช้ากว่ายานอนหลับโง่ๆนั่นไปหน่อยแต่รับรองว่าดีกว่ามากเลยแหละครับคุณ…แจฮวาน”
รองประธานบริษัทเอชเอ็มกรุ๊ปขึ้นไปนั่งบนเตียงสีเข้มตรงหน้าของคิมแจฮวาน
ร่างขาวพยายามกระชากมือออกจากพันธนาการที่อีกฝ่ายสร้างไว้แต่ก็ไม่เป็นผล
มินฮยอนค่อยๆหัวเราออกมาก่อนที่จะเอื้อมมือไปหยิบของบางอย่างจากล่องใต้เตียงออกมา
วัตถุทรงกลมและทรงเรียวสีดำถูกหยิบออกมา
“ในเมื่อคุณไม่ยอมสารภาพ
ก็อย่าหาว่าผมใจร้ายก็แล้วกัน”
“อ๊ะ…อ๊า หยุดเดี๋ยวนี้นะ..อื้อ” มินฮยอนนั่งมองร่างขาวๆบิดเร้าไปมาบนเตียงหลังจากที่เขาเพิ่มระดับสูงสุดของอุปกรณ์ที่เพิ่งจะสอดใส่เข้าไปในตัวของอีกคน
“ถ้าจะให้หยุดก็อย่าลืมข้อแลกเปลี่ยนสิครับคุณ”
“อ๊ะ….อ่า คุณเสียว..อ่ะ” แจฮวานกรีดร้องด้วยความเสียวซ่านอีกครั้ง
เมื่ออีกฝ่ายกดเพิ่มฟังก์ชันการหมุนควงเข้ามาด้วย
ตอนนี้เขาทั้งรู้สึกดีและทรมานไปพร้อมๆกันความเสียวซ่านที่อัดแน่นอยู่ภายในจนเหมือนกับว่าร่างกายจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆเสียให้ได้
“คุณต้องการมันนะแจฮวานอ่า….การปลดปล่อยน่ะ” และวินาทีนั้นเองที่แจฮวานขอโทษนายเหนือหัวของตนเองไปเป็นพันๆครั้ง
“อ่า..ยอมแล้ว ผมยอมคุณแล้ว”
“อ๊าาา…อ่ะ ฮ่ะ” น้ำรักสีขาวขุ่นถูกปลดปล่อยออกมาหลังจากที่ฮวังมินฮยอนกระชากสิ่งแปลกปลอมออกจากกายขาวออกทั้งหมดในคราวเดียว
แจฮวานเสียวซ่านจนตัวงอเสียงหอบหายใจดังขึ้นหลังจากสิ้นสุดความอดทนที่แสนทรมาน
มินฮยอนดึงอีกคนมาไว้ในอ้อมแขนหลังจากที่ไขกุญแจมือที่ใช้ตรึงแจฮวานไว้ออกหมดแล้ว
“อื้อ..อืม อ่ะ อืออ”เรียวปากสีสดประทับจูบลงบนกลีบปากบางอย่างรุนแรง
เสียงแลกเปลี่ยนเรียวลิ้นที่ดังขึ้นเรื่อยๆทุกทีเหมือนกับไฟราคะในตัวของทั้งสองคนที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
ส่วนข้อมูลของศัตรูน่ะ
มินฮยอนคิดว่าพรุ่งนี้ค่อยเค้นแจฮวานก็ยังไม่สาย
ถ้าหากมีแรงเหลือน่ะนะ
TBC.
ตอนหน้าคิดว่าNCจัดเต็มนะคะ
ฝากแท็กนี้กันด้วยนะคะ
#รบดซร
เราจะแยกซีรี่ย์นี้ออกจากเพลย์ลิสต์มินฮวานแล้วเพราะไม่ได้ใช้เพลงอะไรเลย
ยังไงก็ฝากให้กำลังใจกันด้วยนะคะ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น