R A B I D THE SERIES|SCENE2

Playlist MinHwan
R A B I D THE SERIES

SCENE 2

          ใส่เสื้อหนาๆนะแจฮวานอากาศเย็นแล้วเดี๋ยวจะไม่สบายเอา

          “รู้แล้วน่า

          “อย่าดื้อนะรู้ไหม เดี๋ยวก็ได้เจอกันแล้วอย่าคิดถึงพี่ล่ะ

          “โอ้ยยมีแต่พี่นั่นแหละที่ดูจะเดือดร้อนกว่าผมอ่ะแจฮวานมุ่ยหน้า ใครเขาคิดถึงกัน เดี๋ยวไม่กี่ชั่วโมงก็จะตามไปแล้วเนี่ย

          “มีแต่พี่หรองั้นที่คิดถึงแจฮวานตีแขนคนตัวสูงกว่าแล้วบ่นอุบเบาๆ

          ขี้เว่อร์หน่าพี่มินฮยอน



         
          แต่ความจริงแม่งไม่เว่อร์สักนิด

          คังแดเนียลเคยพูดอยู่ครั้งนึงว่าแจฮวานน่ะเป็นคนดีแต่ปาก ตอนนั้นเขาก็ฟาดไอ้เพื่อนหน้าหมาไปหลายครั้งอยู่เหมือนกันแต่คราวนี้เห็นทีจะจริงอย่างที่แดเนียลพูด
         
          ใครกันบอกไม่คิดถึงหรอก อีกไม่กี่ชั่วโมงก็ตามไปแล้ว

          หึคิดถึงจะตายแล้วเนี่ย

          วันนี้พวกเราต้องเดินทางไปโอซาก้ากันซึ่งพี่มินฮยอน พี่ซองอุน และแดฮวีล่วงหน้าไปก่อนแล้วส่วนแดเนียลกับพี่ซองอูติดถ่ายรายการMaster Key เลยร่วมทริปนี้ด้วยไม่ได้ แจฮวานนั่งนิ่งๆฟังเสียงประกาศว่าอีกไม่กี่นาทีเครื่องก็จะแลนดิ้งแล้ว  ดวงตากลมมองออกไปนอกหน้าต่าง ท้องฟ้าสีอ่อนกับกลุ่มเมฆบางๆทำให้สบายตาเขามองอยู่พักหนึ่งก่อนจะหันไปสะกิดแพจินยองที่หลับอยู่ข้างๆให้ตื่นขึ้น
          แหมไม่ค่อยจะแสดงออกเลยนะพี่แจฮวานว่าคิดถึงใครอยู่น่ะน้องชายชาวปูซานเอ่ยแซ็ว แจฮวานหันไปไหวไหล่ใส่อูจินพอเขาไม่ได้ตอบโต้หมอนั่นก็ดูเหมือนจะหมดสนุกที่ได้แซ็ว

          จะไม่บอกหรอกว่าคิดถึง


          แต่โคตรอยากเจอหน้าเลย




          อ้อมกอดอุ่นๆเป็นสิ่งแรกที่เขาได้รับหลังจากเท้าเหยียบเข้าที่โอซาก้าคนเป็นพี่เดินเข้ามาคว้าเอาตัวเมนโวคอลตัวขาวเข้าไปกอดเสียจมอก ก่อนจะสำรวจว่าอีกฝ่ายเป็นเด็กดีโดยการใส่เสื้อผ้าหนาๆตามที่เขาสั่งหรือเปล่า

          “หนาวไหมนั่นคือประโยคแรกที่มินฮยอนพูดออกมา

          มีคนเคยบอกว่าเรารู้สึกคิดถึงหรืออ่อนไหวกับอะไรมากๆ เราจะกลายเป็นคนอ่อนแอ
          อือ โคตรหนาวเลย

          “คิดถึงว่ะฮวังมินฮยอนพูดประโยคว่าคิดถึงเป็นรอบที่สาม แจฮวานไม่ตอบแต่เลือกที่จะซุกใบหน้าภายใต้ฮู้ดสีเทาเข้ากับอกแกร่ง

          พูดบ่อย

          “ก็มันจริง

          ครับ คิดถึงเหมือนกัน

         
          การถ่ายทำผ่านไปหลายชั่วโมงจนเสร็จสิ้นและก็ถึงเวลาที่จะต้องเดินทางกลับ แจฮวานได้ที่นั่งแถวกลางและที่นั่งฝั่งซ้ายติดหน้าต่างข้างๆเขาก็เป็นพัคอูจิน แต่พอเอาเข้าจริงกลับมีคนใช้ความเป็นพี่ในทางที่ผิดอยู่เหมือนกัน

          นั่งผิดที่แล้วพี่มินฮยอนแจฮวานพูดกับเจ้าของส่วนสูง181เซนติเมตรที่ไม่รู้ว่าไปแอบสลับที่กับอูจินตอนไหน แต่คนโดนว่าก็ทำเพียงส่งยิ้มที่แจฮวานดูก็รู้ว่าจงใจจะเมินคำถามเขามาให้

          อยากนั่งใกล้เราอ่ะ

          เพื่อ?”

          “คิดถึงไง อยากอยู่ใกล้เมียแจฮวานยังไม่ทันจะแย้งกับประโยคที่คนเป็นพี่พูดออกมาริมฝีปากบางก็ช่วงชิงลมหายใจของเขาไปแล้ว รสจูบที่ไม่ได้อ่อนหวานในระยะเวลาสั้นๆทำให้เมนโวคอลคนเก่งของวงหน้าแดงและหอบจัดได้ มินฮยอนหัวเราะเบาๆก่อนจะหันไปตอบพัคอูจินที่ถามว่าพี่แจฮวานเป็นอะไรป่วยหรือเปล่าทำไมหน้าถึงแดงขนาดนั้น

          สงสัยเป็นโรคเขินเท่านั้นแหละมือหนักๆก็ฟาดลงบนต้นขาของเขาทันที

          แจฮวานอ่า….พี่คิดถึงเราจริงๆนะ
          .
          .
          .
          .
          .

          “อ่ะอืมแจฮวานอ่าอึกนิ้วมือเรียวที่สอดเข้าไปภายในกลุ่มผมสีเข้มก่อนจะทึ้งเบาๆเพื่อระบายความรู้สึกเสียวซ่านตรงส่วนล่าง เจ้าของดวงตาเรียวเหลือบมองที่นั่งที่ถัดจากคนรักพบว่าพัคอูจินหลับไปแล้ว แต่ยังไงเขาก็ต้องเบาเสียงกว่านี้อยู่ดี

          เมนโวคอลตัวขาวที่กำลังปรนเปรอคนรักโดยมีเสื้อโค้ทของมินฮยอนคลุมอยู่ มองภายนอกเหมือนแจฮวานกำลังหลับโดยหนุนตักของมินฮยอนอยู่ แต่ใครจะรู้ว่าภายใต้เสื้อโค้ทสีเข้มแจฮวานกำลังทำอะไร

          เรียวลิ้นสีสดกำลังปัดป่ายไปทั่วแท่งร้อนในมือ แจฮวานดูดดุนตรงส่วนปลายจนคนตัวโตกว่าแทบทนไม่ไหว มินฮยอนเผลอระบายอารมณ์ลงบนผมนิ่มเสียจนแจฮวานผงะเพราะความเจ็บ

          ขอโทษมินฮยอนพูดเสียงเบาก่อนจะลูบหัวทุยเบาๆ เมนโวคอลตัวขาวก้มลงไปจัดการกับไอศกรีมแท่งโตตรงหน้าอีกครั้ง รอยแยกที่ส่วนปลายคือเป้าหมายถัดมาที่แจฮวานเล็งเอาไว้ เขาอยากรีบๆจบการกระทำนี้เร็วๆเพราะกลัวว่าจะมีใครมาเห็นเข้าถึงแม้ว่าแจฮวานเองก็จะไม่ไหวแล้วก็ตาม

          ริมฝีปากบางดูดดุนที่ส่วนปลายแรงๆ จนกระทั่งน้ำรักอุ่นร้อนไหลทะลักออกมาในโพรงปาก แจฮวานพยายามกลืนมันเข้าไปทั้งหมดเพราะไม่เช่นนั้นมันคงจะเปรอะเปื้อน มินฮยอนจัดการรูดซิบกางเกงยีนส์สีเข้มก่อนจะประคองใบหน้าเนียนขึ้นมา นิ้วหัวแม่มือปาดเข้าที่มุมปากของเด็กตัวขาวเบาๆเพื่อจัดการคราบของเหลวที่ยังตกค้าง แจฮวานก้มหน้างุดก่อนน้องจะเอนตัวเอาหัวทุยๆมาซบเข้าที่แขนขวาของเขา 

          มินฮยอนหัวเราะเบาๆมือที่ว่างก็ลูบหัวลูบตัวแฟนเด็กราวกับปลอบประโลม

          เป็นอะไรหือเด็กดี

          “ไม่ยะ..อย่าถามสิรอยยิ้มร้ายจุดขึ้นที่มุมปาก ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าแจฮวานเป็นอะไรเขารู้ดีเลยแหละ ก็แค่อยากแกล้งก็เท่านั้น


          แต่ตอนนี้จะไม่แกล้งแล้ว



          แจฮวานอ่าไปห้องน้ำกัน





#เพลย์ลิสต์มินฮวาน

@anythingELF

มาแบบสั้นๆ ถ้าภาษามันดูหยาบโลนไปก็ขอโทษด้วยนะคะตอนนี้หัวตันมากทั้งเรื่องสอบเรื่องฟิคแต่เราอยากมาลงก่อนไม่งั้นจะนอนไม่หลับ5555 พูดคุยกันได้ในแท็กนะคะ><อยากเสนอให้แต่งประมาณไหนก็บอกได้หรือจะให้กำลังใจไรท์เตอร์ตัวน้อยๆก็ได้ ไปละฝันดีค่าาาาาา




         



ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

Playlist|minhwan|Lo Siento

R A B I D THE SERIES|SCENE 3 ll (END)

05|Taipei