03|Melbourne
คุณเคยมองแฟนตัวเองแล้วรู้สึกว่าน่ารักเกินไปหรือเปล่า
น่ารักจนแทบจะอดใจไว้ไม่ไหว
เย็นไว้น่า...มินฮยอน
เขาพรูลมหายใจเป็นรอบที่เท่าไหร่ก็ไม่อาจนับได้
อยากจะเดินไปบอกจีซองฮยองเหลือเกิน
ช่วยตัดลิสต์เพลงโบยอออกจากการแสดงได้ไหม
ก่อนที่เขาจะเป็นบ้าไปจริงๆ
ถ้าเปรียบกับอัตราการเต้นของหัวใจ
คิมแจฮวาน + โบยอ + ชุดซ้อม 130/นาที
คิมแจฮวาน + โบยอ + ชุดขึ้นสเตจ 180/นาที
คิมแจฮวาน + โบยอ + ชุดขึ้นสเตจและสวมแว่น
ฮวังมินฮยอน สถานะ...หัวใจหยุดเต้น
แล้ววันนี้ก็ดูเหมือนหัวใจของเขาจะหยุดเต้นไปแล้ว
โดยที่เจ้าตัวการไม่ได้รับรู้ด้วยเลยสักนิด ไม่รู้ว่าแว่นนั่นแอบไปหยิบมาตอนไหน เวลาแจฮวานใส่ปกติก็ดูน่ารักดีอยู่หรอก เขาเองก็เอ่ยปากชมบ่อยๆ แต่ทำไมวันนี้
ไม่เคยเกลียดแว่นขนาดนี้มาก่อนในชีวิต
พวกเราทั้งสิบเอ็ดคนเดินเข้าที่พัก เด็กตัวขาวเดินอยู่ด้านหน้า แก้มเนียนยกขึ้นจนดันเข้ากับดวงตากลมเพราะเจ้าตัวดื้อกำลังหัวเราะอยู่กับพี่ชายแสนรักที่ช่วงนี้ตัวติดกันมากกว่าเดิม ขนาบข้างด้วยเพื่อนสนิทที่เกิดปีเดียวกัน
ฮวังมินฮยอนเดินตามห่างๆ
รีบทำไมล่ะ เดี๋ยวไก่ตื่น
คิมแจฮวานมีรูมเมทคือพี่จีซอง ส่วนฮวังมินฮยอนนอนพี่คนรองของวง เขามองถัดไปอีกสามห้องแจฮวานเข้าไปในห้องคนเดียวเพราะลีดเดอร์ของวงไปคุยกับเมเนเจอร์
ขอโทษนะครับจีซองฮยอง
คืนนี้ก็นอนกับพี่ซองอุนไปก่อนแล้วกัน
กริ๊ก!
“คุยเสร็จแล้วหรอครับ นึกว่าจะนานกว่านี้” คนพูดนั่งหันหลังให้กับประตูห้อง คิมแจฮวานกำลังกดมือถือโดยที่ไม่รู้ว่าคนที่เดินเข้ามา
“ไม่คิดจะหันมามองหน่อยหรอ”
ไม่ใช่จีซองฮยองที่เป็นรูมเมทของตน
“พี่มินฮยอน..มีอไรหรอครับ”
“พี่จะมาหาเราเดี๋ยวนี้ต้องมีธุระด้วยหรอ”
แจฮวานวางมือถือลง หันกลับมาเผชิญหน้ากับคนแก่ที่กำลัง งอแง
“เป็นอะไรครับวันนี้”
“เป็นบ้า...”
“เพราะหวงเรา”
แจฮวานยกยิ้ม เอียงคอน้อยๆ มองคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยแววตาลูกหมาใสซื่อที่ฮวังมินฮยอนรู้ดีว่าไม่ได้เป็นแบบนั้น
คิมแจฮวานน่ะ
ไม่ได้ใสซื่อตลอดเวลาหรอกนะ
“แย่จัง ผมทำตัวไม่ดีตอนไหนหรอครับ” คนตัวขาวลุกขึ้นยืน สาวเท้าเข้ามาหาคนอายุมากกว่า ปลายมือเรียววางทาบทับบนอกแกร่ง ช้อนดวงตาขึ้นมองอ้อยอิ่ง
ชิบหายแล้วมินฮยอน
“คิดดูดีๆ สิครับ”
“แต่ว่า...”
ฮวังมินฮยอนก้มลงไปกระซิบใกล้ใบหูเล็ก ลมร้อนรินรดจนมันขึ้นสี
“เด็กไม่ดี ก็ต้องถูกทำโทษนะครับ”
“ฮึก...อ่ะ” มือเรียวพยายามจะเกาะยึดหัวเตียงเอาไว้ แต่มือขาวก็ลื่นหลุดทุกครั้ง ยังไม่ทันจะได้แตะแม้แต่ผิวไม้
“อย่าถอดครับ” ฮวังมินฮยอนเอ่ยเสียงดุ ตอนที่เด็กใต้ร่างจะถอดเครื่องประดับเพียงชิ้นเดียวที่เหลืออยู่บนร่างกายที่เปลือยเปล่า “ใส่ไว้แบบนั้นแหละ”
เขามองผิวขาวของแจฮวาน เนียนละเอียดไปทุกส่วน ไม่ว่าจะแตะตรงไหนก็ยิ่งเหมือนกับแรงอารมณ์จะเพิ่มขึ้นทุกๆ ครั้ง
ยิ่งใบหน้าหวาน แก้มเนียนใสกับแว่นทรงกลมกรอบสีทอง
เข้ากันเป็นบ้า
จนอยากจะรังแก...ให้ตัวช้ำ
แกนกายใหญ่ชำแรกเข้ามาครั้งแล้วครั้งเล่า ทั้งรุนแรงและหนักหน่วง เสียงของบทรักดังก้องภายในห้องสี่เหลี่ยม ความเฉอะแฉะดังถี่รัวแสดงถึงเหตุการณ์ที่กำลังเร่าร้อน
มินฮยอนตั้งใจขยับกายเนิบช้า จนเด็กตัวขาวหันมามองด้วยดวงตาที่เครือไปด้วยน้ำสีใส
มินฮยอนพลาด
เหมือนกำลังจะขุดหลุมฝังตัวเอง
บดริมฝีปากลงไปหยุดคำพูดอ้อนวอนแสนหวานของอีกคน เสียงครางหวานเปลี่ยนเป็นเสียงอื้ออึงในลำคอ น้ำสีใสไหลลงมาจากมุมปากก่อนฮวังมินฮยอนจะจัดการทำความสะอาดมันด้วยเรียวลิ้นของตัวเอง
ร่างกายส่วนล่างก็ยังขยับเนิบนาบไม่หยุด แกนกายใหญ่กดกระแทกลงบนจึดที่ทำให้คนใต้ร่างรู้สึกดี
ซ้ำแล้ว
ซ้ำเล่า
ทรมาน…
“อ่า..พี่มินฮยอน อื้อ...ได้โปรด” คิมแจฮวานพยายามจะอ้อนวอนอีกคน “พี่ครับ..”
“ว่ายังไงหืม คนผิดสำนึกหรือยังครับ” เขาหยุดการกระทำ จับกายขาวให้พลิกขึ้นมา เปลี่ยนไปหยอกล้อกับยอดอกชูชัน
เมนโวคอลตัวขาวแอ่นหน้าอกรับสำผัสชื้น เรียวลิ้นที่ปัดป่ายไปมาทำเอาติมแจฮวานแทบบ้า
พี่มินฮยอนทำให้เขาแทบเสียสติได้ทุกครั้งที่เรามีเซ็กส์กัน
อย่างตอนนี้
“รู้แล้ว เข้าใจ..แล้ว”
“เข้าใจว่ายังไง”
ดวงตาเจ้าเล่ห์ของจิ้งจอกผละจากยอดอกขึ้นมาสบตาเหยื่อตัวน้อย
“ผมจะไม่ใส่แว่นบนเวทีอีก”
“แต่ว่า...” คิมแจฮวานหยัดกายขึ้นจนแกนกายในตัวเข้าไปลึกมากกว่าเดิม ไปหน้าหวานเหยเก คล้องแขนกับลำคอของคนพี่ จมูกรั้นซุกซบกับผิวสีน้ำนมมือก็ปัดป่ายแผงอกแกร่ง
“ผมจะใส่มันตอนอยู่บนเตียงกับพี่เท่านั้น”
“อ๊ะ...พี่มินฮยอน ฮ่ะ” เส้นผมนิ่มไถลไปตามแรง มินฮยอนขยับกายรุ่นแรงกว่าเก่า แว่นที่เคยอยู่บนใบหน้าถูกโยนทิ้งไปตอนไหนก็ไม่รู้โดยคนที่คุมเกมส์อยู่ มือหนาจับสองขาเนีบยให้แยกออกกว้างกว่าเดิม
แกนกายส่งแรงเสือกไสเข้าไปในตัวของคนรักถี่รัว
“อื้อ...แรง..ไป”
แต่มีหรือมินฮยอนจะผ่อน
ตอนนี้อารมณ์เขาเกินจะหยุดอยู่
ร่างสูงจับขาขาวของคนน้องขึ้นมาพาดบ่าหนึ่งข้าง ให้อะไรๆ เข้าไปได้ถนัดกว่าเดิม เสียงครางหวานดูเหมือนจะดังขึ้นกว่าเดิมในตอนที่หน้าขอของพวกเขาสองคนกระทบกันถี่กว่าเดิม
“อ่า.แจฮวาน เด็ก..ดี”
ความอุ่นร้อนถูกปลดปล่อยเข้าไปในกายขาว มินฮยอนถอนกายออก ทิ้งตัวลงนอนก่อนจะจับเด็กตัวขาวให้เข้ามาในอ้อมกอด
“หวงนะครับ”
“รู้ไว้ด้วย”
“หวงหรือหาเรื่องหื่นกันแน่”
ก็ทั้งสองอย่าง
tbc.
ตอนแรกตั้งใจจะดองซีรี่ส์นี้แล้วค่ะ แต่เห็นว่ามีคนรออยู่ แงง เราดีใจมากๆเลยรีบกลับมาเขียนเลย ตอนแรกคิดว่าไม่ชอบกันเพราะไม่มีใครพูดถึงเลย5555555 เราเลยไม่ได้เขียนต่อ ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์นะคะ ดีใจมากๆ ที่ได้อ่าน
สกรีมแท็ก #วทดซร
ปล.จะไม่เรียงปาเทดแล้วนะคะ เพราะความทรงจำเลือนลาง เราจะมาอันที่อยากมาก่อน เอ้า...ได้หรอ ได้สิ ได้!!
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น