Playlist|Minhwan|2nd confession

ขนมจีบ :แจฮวาน
มิน:มินฮยอน
ดินแดน:แดเนียล
จ๋อม: จีฮุน
อาร์ม: อูจิน
:



จีบ ผู้ไม่เคยอินกับเทศกาลอะไรเลย
.
.
.
.
นอกจากสงกรานต์

ถึงแม้จะอากาศจะร้อนแค่ไหน ออกไปเล่นน้ำแล้วจะกลับมาผิวคล้ำเขาก็ไม่กลัว แล้วถ้าจะถามว่าจีบอินกับเทศกาลนี้มากขนาดนั้นเลยหรอ ก็คงตอบว่ามาก
ถึงแม้ว่าเพื่อนๆในกลุ่มจะถากถางอยู่เป็นประจำว่าที่เขาหันมาสนใจเทศกาลนี้นั้นเป็นเพราะว่านายจีรภัทรไม่มีคนรักให้ไปอินกับการเคาท์ดาวน์ หรือการไปดูต้นคริสมาสต์ในวันที่25ธันวา หรือแม้กระทั่งวาเลนไทน์


เออ!! เขาเกลียดมันทั้งหมดนั่นแหละ


“เออๆกำลังจะออกไปแล้ว มึงมารับกูหน้าหอเลย โอเค แจกันค้าบบ” จีรภพหรือ จีบ ที่ย่อมาจาก ขนมจีบ แต่เพราะเขาคิดว่ามันไม่ค่อยจะเท่เท่าไหร่พอเข้ามหาลัยก็เลยย่อให้เหลือแค่จีบ  เขาแต่งตัวให้เข้ากับเทศกาล แต่เสื้อฮาวายลายสัปะรดพื้นเหลืองนั่นโดนจีรภพโยนเข้าไปเก็บในตู้เสื้อผ้าเหมือนเดิมแล้ว หลังจากที่อ่านรีวิวในทวิตเตอร์แล้วพบว่าคนไทยครึ่งประเทศน่าจะใส่เสื้อลายนี้กัน

โอเค กูไม่ใส่


ก็เลยตกลงปลงใจกับเสื้อยืดสีดำกับกางเกงขาสั้นเหนือเข่าเล็กน้อยสีดำเข้าชุดเหมือนกัน คีบแตะคู่ละ59บาทที่ซื้อมาจากกาดนัด(ตลาดนัด)หน้ามอพร้อมกับสะพายปีนฉีดน้ำคู่ใจ อุตส่าห์ควักเงิน399บาทซื้อลายเบ็นเท็นที่ชอบมา โดนพวกดินแดนกับจ๋อมล้อไปพักใหญ่ แต่ใครสนกัน

รู้หรอกว่าไอ้แดนก็แอบซื้อลายโดเรม่อนน่ะ

จีรภพกับเพื่อนอีกสามคน ดินแดน จ๋อม และอาร์ม รถจักรยานยนต์คู่กายสองคัน โดยที่เขาซ้อนกับแดน ส่วนจ๋อมซ้อนอาร์ม แพลนวันแรกของสงกรานต์คือถนนสันโค้งน้อย ที่อยู่เกือบถึงตัวเมืองเชียงราย  ตามเส้นทางที่ขับผ่านก็ไม่ได้ครึกครื้นมากนัก มีวัยรุ่นตั้งซุ้มเล่นน้ำกันประปราย

กว่าจะขับมาถึงที่หมายก็กินเวลาไปครึ่งชั่วโมง ถ้าเป็นปกติดินแดนน่าจะใช้เวลาประมาณ15นาที แต่นี่เพราะโดนดักสาดน้ำและปะแป้งอยู่สามสี่หนเลยกินเวลามากขึ้นไปอีกหน่อย
“รู้งี้กูเอาหมวกมาดีกว่า” จีรถพบ่นอุบ เมื่อสัมผัสได้ว่าแดดจัดจนรู้สึกแสบ แต่ก็ต้องตกใจเมื่อเพื่อนสนิทตัวโตวางแหมะหมวกแก็ปสีดำของเจ้าตัวบนหัวของเขา
“อ่ะ เอาไปใส่”
“แล้วมึงอ่ะ” เขาถามกลับ เพราะแบบนี้เท่ากับว่าแดนก็ไม่มีหมวก แต่อีกฝ่ายแค่ไหวไหล่แล้วรุนหลังให้เขาเดินตามอาร์มกับจ๋อมที่เดินล่วงหน้าไปก่อนแล้วก็เท่านั้น


คนที่สันโค้งน้อยคึกคักมากกว่าถนนเส้นที่ผ่านๆมา พวกเขาสี่คนจอดรถไว้ แล้วตัดสินใจเดินเล่นกัน  เขาคล้องกระเป๋ากันน้ำไว้ที่คอ ใส่มือถือและเงินจำนวนนึงเอาไว้ ในมือก็แบกปืนฉีดน้ำที่ขนาดใหญ่เท่าตัว โดนปะแป้งเยอะกว่าโดนสาดน้ำ เดินผ่านซุ้มของพี่ๆที่เป็นสาวประเภทสอง จจีบกับจ๋อมน่ะรอดไป ส่วนอาร์มกับแดนโดนรุมปะแป้งอยู่ตรงนั้น
ดูท่าจะหนีออกมายากซะด้วยสิ

“เห้ยมึง นั่นพี่มินป่ะ” เสียงของจ๋อมดึงความสนใจของจีรภพให้เบนสายตามองไปตามมือขาว บุคคลที่คุ้นตาถึงแม้จะยืนหันหลังยืนห่างออกไปไม่กี่เมตร
“ไม่ใช่มั้ง” เขาพยายามไม่ใส่ใจ และไม่อยากให้เพื่อนใส่ใจด้วย
“ไม่ใช่ก็บ้าละ นั่นไงหันมาเต็มๆหน้าเลย” ขนมจีบหันไปมองด้านหลังอีกรอบคราวนี้รุ่นพี่คนนั้นหันมาเต็มๆ แต่อีกฝ่ายคงไม่เห็นเขาเพราะมัวแต่ปะแป้งสาวๆอยู่
“เออ ช่างเหอะ”

ก็เลิกกันไปตั้งนานแล้ว







เขากับเพื่อนๆเดินไปเรื่อยๆตามจำนวนคนที่ไหลไป มือขาวเกาะแขนของเพื่อนสนิทเอาไว้กันโดนเบียดแล้วคลาดกัน

แต่สงสัยจะโดนเบียดแรงไปหน่อย
รู้ตัวอีกทีก็เคว้งแล้ว


แรงที่ดันมาจากด้านหลังทำให้เขาต้องรีบขยับเดินไปด้านหน้า กะว่าจะไปหาฟุตบาทว่างๆยืนพักแล้วโทรหาพวกเพื่อน  แต่จู่ๆคนด้านหลังก็ดันเข้ามาแรงกว่าเดิมจนตัวเขาเซ

คนอย่างกับหนอน

แล้วจู่ๆความรู้สึกอุ่นๆที่กอบกุมมือขาวเอาไว้ก็มาแทนที่ความเย็นจากน้ำที่เปียกชุ่มทั้งร่าง จีรภพหันกลับไปมอง ความคิดแรกคือพวกโรคจิตที่แอบมาแต๊ะอั๋ง แต่เขาคิดผิด

พี่มิน

“หลงกับเพื่อนหรอ” คนตัวสูงในชุดเสื้อกล้ามสีดำกางเกงสามส่วนเอ่ยถาม ขนมจีบพยักหน้าแต่ไม่ได้พูดอะไร
“โดนปะแป้งจนแก้มช้ำไปแล้วมั้ง เนื้อหอมจังเนอะ” จีรภพกรอกตา ก่อนจะหลุดสบถออกมาเบาๆ
“พี่เองก็เหมือนกันนะครับ”
“ก็หล่อ”

ให้ตายเถอะทำไมกวนตีนจังวะ

“ปล่อยเถอะผมจะไปหาเพื่อน”
“รู้หรอว่าเพื่อนเราอยู่ตรงไหน”
“ไม่รู้ แต่ก็ไม่อยากอยู่กับพี่” เขาพยายามจะแกะมือออกแต่ก็ไม่สำเร็จ มือคนหรือกาวตราช้างวะ
“แต่พี่อยากอยู่กับหนูไง ขนาดอยู่ในมอเดียวกันยังไม่เคยจะเจอกันเลย แต่พอวันนี้บังเอิญเจอกันหนูก็จะหนีพี่ไปหรอครับ” จีรภพหันไปมองคนข้างๆ ก่อนจะหลบตาคนตัวสูง

ต่อให้เวลาจะผ่านไปกี่เดือนหรือกี่ปีเขาก็ยังคงแพ้สายตาของพี่มิน

“โคตรหวงเลยอ่ะเวลามีคนมาจับแก้มหนู พี่รู้ตัวนะว่างี่เง่าเพราะพี่ไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวหนูแล้ว แต่ก็โคตรหวงเลย”
“จีบควรดีใจหรอ”
“พี่..ไม่อยากให้เราลำบากใจนะ แต่แค่..เอ่อ อยากบอก” จีรภพถอนหายใจเป็นรอบที่สิบของวัน เขาหันไปมองหน้ารุ่นพี่ที่ควบตำแหน่งคนรักเก่า ก่อนจะเขย่งปลายเท้าให้ตัวเขาสูงพอที่จะกระซิบบอกมินได้

“พี่ไม่มีสิทธินั้นแล้วครับ มันจบไปนานแล้ว”

“แต่ถ้าหวงจีบมากนัก ก็ทวงสิทธินั้นคืนสิ”





หลังจากประโยคนั้นจบเขาก็ถูกคนรักเก่าลากออกมาที่ที่ตัวเองจอดรถเอาไว้ ก่อนจะดันเขาเข้ามานั่งในรถ ใบหน้าคมโฯ้มลงมาใกล้จนลมหายใจรินรดกัน และรสจูบที่เย็นชืดจะทาบทับลงมาแล้วเปลี่ยนเป็นความร้อนแรงในภายหลัง  มินสูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆจากซอกคอขาวก่อนที่จะถอดเสื้อยืดที่เปียกชื้นของน้องออก โยนมันไปไว้เบาะหลังแล้วตามด้วยกางเกง

นิ้วมือทั้งห้าฟ้อนเฟ้นไปตามร่างขาวจนขึ้นสี กดจูบไปทั่วร่างก่อนจะมาหยุดที่ตุ่มไตเม็ดเล็ก ไล้วนจนแข็งขืนรับกับเสียงครางกระเส่าก้องภายในรถ มือขาวจิกกลุ่มผมของมินแน่น แต่แผ่นอกบางก็แอ่นรับแอ่นสู้จนคนอายุมากกว่ากดรอยยิ้มมุมปากขึ้นมา

“ยอมพี่จริงๆใช่มั้ย มาบอกให้หยุดทีหลังพี่จะตีเรานะครับ” จีรภพเอาแขนคล้องคอคนรักเก่าที่กำลังพยายามจะคืนสถานะเดิมเอาไว้ ยกตัวขึ้นมาเอาศีรษะวางซบพิงตรงลาดไหล่กว้าง
ลมร้อนที่เป่ารดซอกคอกับเสียงหอบหายใจของจีบทำเอามินแทบจะไม่อยากทนให้น้องพูดจบ อยากฟัดแรงๆให้สมกับที่คิดถึงมานาน

“ไม่ให้หยุดหรอกครับ เพราะจีบก็อยากเหมือนกัน”


แรงรักที่รุนแรงกว่าที่เคยทำเอาจีรภพแทบหายใจไม่ทัน เขาจิกมือตัวเองลงบนเบาะหนังเพื่อระบายความเสียดเสียวที่เกิดขึ้นในร่างกาย  แกนกายถูกบีบคลึงด้วยฝ่ามือหนาจนเหนียวเหนอะ รูดรั้งอย่างรุนแรงจนเขาแทบจะทนไม่ไหว
ร่างกายของพี่มินเปลือยท่อนบน จากการที่ถูกเขาถอดเอาเสื้อกล้ามสำดำออกไปเมื่อครู่ ขนมจีบกดจูบเบาๆที่ซอกคอ ขบกัดจนขึ้นรอยก่อนจะย้อนกลับมาบดจูบที่ร้อนแรงอีกครั้ง ฝ่ามือหนาไล้ไปตามต้นขาอ่อน เนินสะโพกและช่อทางที่ปิดสนิท

หนึ่งนิ้ว
สองนิ้ว
และสามนิ้วที่ชำแรก

เข้าไป...กดลึก และบดขยี้ จนจีรภพเชิดหน้าร้องครางหวานไม่หยุดหย่อน มินกดขยี้ในจุดที่เสียงครางหวานดังกว่าครั้งไหนๆ บดซ้ำจนแกนกายเล็กกระตุกปลดปล่อยจนเปรอะเปื้อน ก่อนที่ใบหน้าคมจะโน้มต่ำลงไปที่กลางกายของคนอายุน้อยกว่า เรียวลิ้นไล้เลียกวาดต้อนคราบขาวขุ่นเข้าไปในปาก ทำความสะอาดจนไม่เหลือคราบ

“เสร็จก่อนพี่ได้ยังไงหืม ไม่น่ารักเลยนะคะ” มินว่า

ให้ตายเถอะเขาเขินทุกครั้งเวลาที่พี่มินพูดจาคะขาแบบนี้

และไม่นานจีรภพก็ลืมความเขินอาย เมื่อร่างกายถูกรุกรานด้วยความเจ็บปวด แกนกายใหญ่ที่กำลังสาละวนอยู่ที่ปสกทางเข้า เสือกกระสนจนส่วนหัวค้างเติ่งอยู่อย่างนั้น บีบรัดเสียจนมินเกือยจะเสร็จสมทั้งที่ยังไม่ทันได้ทำอะไร

อ่า...ขนมจีบเด็กร้ายกาจ

“อย่ารัดพี่แน่นสิคะ พี่จะเสร็จแล้วเห็นมั้ย”
“พี่ก็อย่าอยู่เฉยนานสิครับ จีบก็อยากโดนแรงๆจะแย่แล้ว”



เขาไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนในรถคันนั้น โดนจับวางท่าทางตามใจชอบของพี่มิน แล้วรับแรงกระแทกกระทั้นจนสุขสมไปหนึ่งรอบ มินเข้าไปนั่งประจำตำแหน่งคนขับก่อนจะคว้าเอวของน้องเข้ามานั่งทับ
มือหนาชักรูดแกนกายจนตั้งชัน ก่อนจะสอดใส่มันเข้าไปในช่องทาง ในท่าทางที่ขนมจีบนั่งคร่อมหันหน้าไปทางเบาะหลังและเขาอยู่ในท่าทางของการขับรถปกติ

มินสตาร์ถเครื่องยนต์ และเป็นขนมจีบเองที่ผละจากการขบกัดซอกคอของเขาขึ้นมาถามว่าเรากำลังจะไปไหนกัน
“กลับหอพี่ไงคะ แต่..”

“ขับไปด้วย ทำไปด้วยเนอะ”



การจราจรบนถนนนสันโค้งน้อยค่อนข้างจะแออัด กว่ารถจะขยับได้แต่ละเมตรกินเวลาไปมาก ขนาดรถจักรยานยนต์ยังแทบขยับไม่ได้ แล้วนับประสาอะไรกับรถยนต์ แต่ดูเหมือนว่าการจราจรตอนนี้จะไม่เป็นปัญหาสำหรับรถโตโยต้าสีขาวฟิล์มทึบคันนี้เท่าไหร่เพราะดูเหมือนบุคคลสองคนภายในรถจะชื่นชอบการจราจรที่ติดขัดนี่อยู่ไม่น้อย

เรียวขาขาวที่สั่นระริกในยามที่ขยับกายขึ้นลงถี่ๆ รับแรงกระแทกที่สวนขึ้นมาเป็นครั้งคราวของคนอายุมากกว่า

นี่น่ะหรอ ขับไปทำไปที่ว่า
กว่าจะถึงหอพี่มิน น้ำเขาคงหมดตัวพอดี

“ขยับเร็วจีบ อ่ะ...จะเสร็จแล้ว” มินครางเสียงทุ้ม ในจังหวะที่เด็กน้อยบนตักกำลังกดสะโพกลงถี่รัว ช่อทางตอดรัดจนเขาแทบเสร็จสมทั้งที่เวลายังผ่านไปไม่นาน ขนมจีบเริ่มผ่อนแรงเพราะว่าเหนื่อยหอบจากกิจกรรมที่ยาวนาน เดือดร้อนสารถีที่อยู่หลังพวงมาลัยต้องยกเอวบางจนสะโพกลอยขึ้นมานิดหน่อย บวกกับที่น้องให้ความร่วมมือโดยการยันเท้ากับเบาะและยกตัวเองขึ้นมา ทำให้มีช่องว่างพอที่มินจะสานต่อเองได้

หลังจากนั้นสะโพกสอบก็ขยับกายถี่รัวใส่ช่องทางที่ตอดรัดจนน้องครางไม่เป็นภาษา กดกายแช่ลึดจนจีรภพกระตุกเกร็งแต่ทว่ามินยังไม่พอ เขาขยับอย่างนั้นอยู่อีกสักพักก่อนจะปลดปล่อยน้ำรักมากมายจนเอ่อล้นช่องทาง ก่อนจะปล่อยให้คนตัวขาวนั่งทับลงบนตักพิงศีรษะกับแผ่นอกอย่างเหนื่อยหอบโดยที่แกนกายยังคงค้างอยู่ที่เดิม

“เหนื่อยแล้วหรอ” เขาถามเด็กน้อยที่เหนื่อยจนตาแทบปรือ
“อือ”

“ถ้าเหนื่อยแล้วหนูตอดพี่ทำไมคะ”

“จนกว่าจะถึงหอพี่ ก็ช่วยรับผิดชอบพี่ด้วยนะ”



TBC.

กร๊ดดดจบแล้วว ภาษาค่อนข้างจะหยาบโลนไปหน่อยขออภัยด้วยนะคะ ง่วงแล้วว เราว่าจะลงวันพรุ่งนี้ตอนบ่ายๆแต่เปลี่ยนใจลงเลยดีกว่าเพราะพรุ่งนี้เดี๋ยวเขียนพี่ฟ้าต่อ เพราะหลังจากนี้จะไม่ค่อยว่างแล้ว จะไปอ่านไฟนอล ฮือออมันจะมาแล้วค่ะ เอ้อลืมแท็ก เข้าไปให้กำลังใจได้ที่ #รบดซร นะคับบบ ;) สันโค้งน้อยนี่เราไปมาปีที่แล้วขุดเมมโมรี่ในหัวมา ปีนี้หยุดยาวสิบวันนอนอย่างเดียวเรย ฮือ

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

Playlist|minhwan|Lo Siento

R A B I D THE SERIES|SCENE 3 ll (END)

05|Taipei