Playlist|MinHwan|Fantasy
Playlist
MinHwan
Fantasy
– JBJ
now playing - fantasy
“Cause
we run so hot”
เสื้อผ้าหลายชิ้นที่ตกระเกะระกะมาตั้งแต่หน้าประตูบานใหญ่สีดำลากยาวมาจนถึงปลายเตียงขนาดคิงไซต์
ลมหายใจที่สม่ำเสมอของคนที่กำลังมุดกายเอาใบหน้าซุกอกของเขาตอนนี้ทำให้มินฮยอนยกยิ้มออกมา
มือหนาปัดปรอยผมที่ปรกแก้มเนียนออกก่อนจะกดจมูกลงบนลูกกลมๆนั่นไปอีกเป็นครั้งที่ห้าตั้งแต่เขาตื่นมา
ให้ตอนต่ออีกหน่อยดีไหมนะ
เพราะเมื่อคืนก็น่าจะทำให้ไม่มีแรงแล้ว
แต่ไอ้ที่มันตอดลูกเขาอยู่ตอนนี้นี่สิ…จะทนไม่ไหวเอาน่ะ
“อือ…” เสียงงัวเงียเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าเด็กดื้อของเขาตื่นแล้ว
เร็วกว่าที่คิดแหะ
“ตื่นแล้วหรอ”ปากก็ถามไปแต่ว่ามือหนาก็ยังไม่หยุดลูบบริเวณต้นขาเนียน
คนถูกรบกวนจิ๊ปากก่อนจะตีคนตื่นก่อนเต็มแรง
“เจ็บนะ รู้งี้จัดให้หมดแรงเลยก็ดี”
“ทะลึ่ง” แจฮวานถลึงตาใส่ก่อนจะขยับตัวลุกขึ้น แต่ก็ต้องล้มตัวลงนอนทันทีที่ทำได้แค่นั่ง
“อ๊ะ…ทำไมไม่เอาออก” หันไปแหวใส่คนที่พยายามกลั้นขำ
ก่อนจะโดนรวบไปกอดไว้ทั้งตัว
“เอาไว้แบบนี้ก็อุ่นดีออก”
“อุ่นกับผีน่ะสิ คุณนี่มันลามกจริงเล…อ๊ะ อ่ะ”
มินฮยอนจัดการปิดปากเด็กดื้อของเขาด้วยการขยับสะโพกสองสามครั้งแค่นั้นแจฮวานก็พูดไม่เป็นภาษา
คนถูกแกล้งหน้าแดงก่ำ
แต่จริงๆก็แดงไปทั้งตัวแจฮวานนอนคว่ำหน้าหันไปทางหน้าต่างนิ่งไม่อยากจะขยับไปไหนทั้งนั้นขืนขยับอีกคงไม่รอด
แต่มีหรือจะยอมโดนแกล้งฝ่ายเดียว
“อ่ะ…อืม อ่า” คนที่กำลังใช้จมูกสำรวจผิวกายเนียนนุ่มหยุดชะงักเมื่อของของเขากำลังโดนคนน่ารักแกล้ง’รัด’ จนเสียวซ่าน ไม่อยากกินข้าวใช่ไหมถึงทำแบบนี้
“นี่” มินฮยอนขยับไปพูดชิดกับใบหูของอีกคน “ถ้ามันตื่นขึ้นมาคนที่จะเดือดร้อนน่ะ…คือเรานะที่รัก”
แจฮวานไหวไหล่ก่อนจะพลิกตัวขึ้นไปนอนเกยทับอยู่บนตัวของมินฮยอน
สองมือยกขึ้นมาเท้าคางเอาไว้พลางเอียงคอมองอีกฝ่ายด้วยดวงตาลูกกวางน้อย
มินฮยอนลอบกลืนน้ำลายเมื่อมองภาพแจฮวานตอนนี้
เด็กน้อยที่นอนทับเขาเอาไว้ทั้งตัวกับผ้าห่มสีเข้มที่ปิดหมิ่นเหม่อยู่แค่ตรงสะโพก
“ถ้าไหว….ก็ทำต่อสิ” รอยยิ้มน่ารักกับประโยคแบบนั้นทำเอามินฮยอนแทบทนไม่ไหว
อยากจะเป็นฝ่ายลุกขึ้นไปจับแจฮวานกดให้จมเตียง อยากจะรักให้แรงๆจนไม่มีแรงออกไปน่ารักใส่ใครที่ไหนอีกแล้ว
“อย่าท้านะพี่มีแรงเสมอแหละ…แต่” มินฮยอนดันคนบนตัวเขาให้นั่งดีๆก่อนจะขยับตัวเองขึ้นมาพิงหัวเตียง
มือหนาที่จับอยู่แถวๆเอวบางและสะโพกไม่ได้อยู่เฉย มันกำลังปัดป่ายไปทั่ว
บีบเค้นจนเนื้อขาวขึ้นรอย
“ขออยู่เฉยๆได้หรือเปล่า”
แจฮวานรู้ว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร คนตัวขาวยิ้มมุมปากก่อนจะแกล้ง’รัด’ ให้คนรักของเขาตื่นตัวสองสามครั้ง
มินฮยอนหลุดเสียงแหบพร่าออกมาแววตานักล่ากำลังมองเหยื่อที่เล่นอยู่บนตัวเขาอย่างร้อนแรง
อดทนไว้มินฮยอน ทนไว้
ใบหน้าเนียนโน้มลงไปใกล้ก่อนจะปล่อยให้ริมฝีปากบางแตะเข้ากับปากของคนรัก
มินฮยอนเผยภายในให้อีกคนเข้าไปฉกชิมก่อนจะเป็นฝ่ายชักนำให้จูบนี้ยาวนานขึ้น
เสียงน้ำลายเฉอะแฉะเมื่อสองลิ้นยังพัวพันกันไม่หยุดและเป็นแจฮวานเองที่ยอมแพ้กับเกมแรกนี้ก่อน
“อยู่กับคุณนานๆผมจะตายเอา”
“แค่จูบไม่ตายหรอก”
“ ”
“แต่ถ้า’เอา’น่ะไม่แน่”
แจฮวานตีคนรักไปอีกครั้งข้อหาที่ทำให้หน้าขึ้นสี ก่อนใบหน้าหวานจะเหยเกเมื่อเป็นมินฮยอนเองที่ทนไม่ไหวจนต้องยกสะโพกขึ้นมาอย่างรุนแรงแบบนี้
แจฮวานตีคนรักไปอีกครั้งข้อหาที่ทำให้หน้าขึ้นสี ก่อนใบหน้าหวานจะเหยเกเมื่อเป็นมินฮยอนเองที่ทนไม่ไหวจนต้องยกสะโพกขึ้นมาอย่างรุนแรงแบบนี้
“อ่ะ..อ๊ะ ใจเย็นๆสิอ่ะ…ทนไม่ไหวแล้วหรอ อื๊ออ” แจฮวานพยายามบังคับลมหายใจตัวเองให้เป็นปกติ น้ำเสียงกระท่อนกระแท่นที่เปล่งออกมาสลับกับความเสียวซ่านดูเหมือนยิ่งทำให้อีกฝ่ายพึงพอใจ
“ขี้ยั่วเองนี่นา”
มินฮยอนคิดว่าเขาทนไม่ไหวแล้วลองมาได้มองหน้าแจฮวานตอนถูก’ทำ’แบบนี้สิถ้าพุ่งเข้าใส่แล้วต้องตายมินฮยอนคิดว่าเขาเองก็ไม่กลัว
“ใครยั่วคุณ”
น้ำเสียงกับท่าทางที่ตรงกันข้ามกัน ให้ตายสิแจฮซานกะจะฆ่าเขาให้ตายเลยหรือไงวันนี้มินฮยอนมองดวงตาที่ฉายแววใสซื่อสลับกับมองคนที่ค่อยๆถอนตัวออกจากของของเขาช้าๆก่อนจะถดตัวลงไปอยู่ด้านล่าง
มือขาวๆที่ค่อยๆกอบกุมแท่งร้อนเอาไว้ ดวงตากลมที่ช้อนมองเขาทำเอามินฮยอนแทบคุมตัวเองไม่ได้
“นี่ไงเด็กดื้อ…หนูกำลังยั่วพี่อ่ะ…อ่าแจฮวาน” มินฮยอนเชิดหน้า ดวงตาเรียวปิดสนิทพร้อมกับสะโพกที่ยกขึ้นโดยอัตโนมัติเมื่อแจฮวานกำลังครอบครองตัวตนของเขาด้วยโพรงปากอุ่น
ลิ้นเล็กๆสีแดงสดกำลังละเลียดชิมแท่งร้อนอย่างช้าๆราวกับไอศกรีมแท่งโปรด
แจฮวานค่อยๆตวัดเลียตั้งแต่โนจรดปลายก่อนจะครอบครองมันเอาไว้ทั้งหมดอีกครั้ง
มินฮยอนเอื้อมมือไปจับกลุ่มผมนุ่มของคนรักเอาไว้
“อ่า…แจฮวาน” คนตัวขาวขยับขึ้นลงเร็วขึ้นเรื่อยๆ
สลับกับดูดเม้มแรงบริเวณส่วนหัว มินฮยอนร้องซี๊ดก่อนจะเป็นฝ่ายยึดศีรษะแจฮซานเอาไว้และกระแทกกระทั้นสะโพกหนาเข้าใส่ร่างบางด้วยตัวเอง
“อ่…อ่ะ…อ่าแจฮวาน..อืม” ก่อนที่จังหวะสุดท้ายมินฮยอนจะปล่อยลูกๆของเขาทั้งหมดให้โพรงปากอุ่นๆของแจฮวานรับไป
เสียงหอบหายใจที่ดังปะปนจนไม่รู้ว่าเสียงใครเป็นเสียงใคร
มินฮยอนเอื้อมมือไปเช็ดคราบคาวที่เลอะมุมปากก่อนจะประกบจูบกวาดเอาน้ำของเขาในปากอีกคนมาชิม
ลิ้นหนาเลียเข้าที่มุมปากอย่างหยอกล้อก่อนจะย้ายจุดไปเรื่อยๆตั้งแต่ใบหู
ต่ำมาจนถึงซอกคอขาวที่เขาชอบที่สุด มินฮยอนกดจูบแรงๆฝากรอยรักรอยที่เท่าไหร่ก็ไม่สามารถนับได้มันเยอะพอๆกับรอบข่วนบนหลังของเขานี่แหละ
ยอดอกสีอ่อนเป็นเป้าหมายถัดไป
แจฮวานแอ่นอกใส่อีกคนเพราะความเสียวซ่านและท่าทางแบบนั้นแหละมินฮยอนยิ่งชอบเข้าไปอีก
ฟันคมขบกัดเหนือเนินอกขาวแรงๆจนอีกคนร้องออกมา ก่อนจะดูดดึงแรงๆจนเสียงร้องที่มาจากความเจ็บปวดเปลี่ยนเป็นเสียวซ่านแทน
เขาวนลิ้นรอบๆยอดอ่อนก่อนจะดูดดึงมันแรงๆจนแดงก่ำแล้วย้ายไปอีกข้าง
แจฮวานจิกผมของคนที่ทำเขาแทบขาดใจแน่น
และยิ่งแน่นเข้าไปอีกเมื่อมินฮยอนใส่สิ่งนั้นเข้ามาทั้งๆที่ยังนั่งอยู่อย่างนั้นและใส่เข้ามาทีเดียวจนสุด
“อ๊ะ….บ้าหรือไง…อ่ะ” มินฮยอนผลักอีกคนให้อยู่ในท่าคลานเข่าก่อนริมฝีปากหนาจะพรมจูบไปทั่วแผ่นหลังเนียน
“ทนไม่ไหวแล้ว อ่ะ…น่าโดนเองทำไม” แจฮวานค้อนขวับก่อนจะพยายามลุกขึ้นมาเหนือกว่าแต่ก็ไม่ได้ผลเมื่อแค่อีกคนขยับแจฮวานก็อ่อนแรงแทบกองอยู่บนเตียง
ฝ่ามือหนาจับเอวของคนรักเอาไว้ก่อนที่มินฮยอนจะขยับสะโพกเข้าใส่อีกคนเนิบนาบถึงแม้ใจจะอยากรุนแรงมากแค่ไหนแต่ก็ต้องอดทนไว้
ไม่ใช่ตอนนี้
“อ่ะ….มินฮยอน…ไม่ไหวแล้ว” แรงขยับที่เนิบนาบแต่ทว่าหนักแน่นทำเอาแจฮวานแทบบ้า
เขาอยากจะร้องบอกให้มินฮยอนเลิกอ่อนโยนเถอะเขาไม่ต้องการ แท่งร้อนที่กระทบกับจุดกระสันภายในทำเอาแจฮวานอยากจะบ้าตอนนี้มินฮยอนเหมือนกำลังแกล้งทรมานเขา
ทรมานให้ตายด้วยอารมณ์ตัณหา
“ไม่ไหวอะไรกันหืม”
มินฮยอนแกล้งไม่เข้าใจที่แจฮวานจะสื่อทั้งที่ตัวเขาเองก็แทบไม่ไหวแล้วเหมือนกัน
“ถ้าทนไม่ไหวขนาดนั้น…ก็ขอร้องพี่สิ”
“อ่ะ…พี่มินฮยอนอ่า…ช่วยรุนแรงกับผมเถอะนะครับ”
จบประโยคนั้นมินฮยอนสาบานเลยว่าเขาจะไม่ปล่อยให้เด็กน้อยคนนี้ได้มีแรงเหลือแน่
มินฮยอนขยับสะโพกรัวใส่คนที่เพิ่งจะอ้อนวอนเขาเมื่อครู่จนร้องเสียงหลงนิ้วมือเรียวจิกเข้ากับผ้าปูเตียงจนยับยู่ยี่เสียงแจฮวานตอนนี้มันยิ่งเร้าอารมณ์มินฮยอนมากขึ้น
มากยิ่งขึ้นกว่าตอนไหนๆ
“อ๊ะ…อ่ะอ๊า…มินฮยอนอ๊ะๆ” แจฮวานลำตัวโยกไหวไปตามแรงที่คนด้านหลังส่งมา
เหงื่อกาฬผุดขึ้นตามขมับและไรผมเสียงครางหวานสลับกับเสียงแหบพร่าของคนด้านหลัง
มินฮยอนยังรัวสะโพกใส่เขาไม่หยุดถึงจะเป็นคนเรียกร้องเองแต่ตอนนี้เหมือนเขาจะไม่ไหวเอาเสียแล้ว
“อ่า..อ่ะ..อ๊าา” แจฮวานปลดปล่อยออกมาเต็มผ้าปูที่นอนสีเข้ม
“อะไรครับไปก่อนพี่แล้วหรือไง”
มินฮยอนเอ่ยเยาะแต่สะโพกที่ขยับรัวราวเครื่องจักรนั่นก็ยังทำหน้าที่ของมันได้ดี
แจฮวานบีบรัดของของมินฮยอนรัวเร็วจนอีกฝ่ายร้องซี๊ด
“อ่า…อ้ะ อย่าแกล้งพี่” มินฮยอนเหยเกเพราะช่องทางที่บีบรัดราวกับจะตัดของเขาให้ขาด
ก่อนจะเร่งขยับกายเข้าใส่อีกคน เพียงไม่กี่ครั้งแจฮวานก็รู้สึกวูบในช่องท้องเมื่อมีอะไรบางอย่างถูกปลดปล่อยเข้ามา
“อ่า…อ่ะอ่า..” มินฮยอนทิ้งตัวลงบนแผ่นหลังเนียนก่อนจะจูบทิ้งรอยไว้สองสามรอย
วงแขนแกร่งงดึงคนรักให้ล้มตัวลงนอนอีกรอบ
“เอาออกไปสิ”
แจฮวานท้วงเมื่อเห็นว่าลูกชายของมินฮยอนยังคงอยู่ในตัวของเขา
แบบนี้จะนอนหลับได้ยังไงกัน
“เอาไว้แบบนี้แหละเชื่อพี่สิ”
“จะได้ไม่เสียเวลาใส่เข้าไปอีกไง”
กรี๊ดดดนี่เราทำอะไรลงปัยยยยยยยยย ไม่ได้เขียนncมาราวๆสามเดือนได้ถ้ามันแปลกๆไปหน่อยก็ขอโทษนะคะ
ฝากเป็นกำลังใจให้เราที่ #เพลย์สิสต์มินฮวาน เด้ออออซอมเบิ่งอยู่จ้าาา
โอ้ยยยย ชอบน้องแจนยั่วววว
ตอบลบ