Playlist|MinHwan|Take you down
Playlist
MinHwan
Take you
down – Chris Brown
“Baby, tonight
will never end”
“เอกสารนี่ผมขอเอากลับไปอ่านที่บ้านก่อนแล้วกัน” มินฮยอนพูดกับเลขาของเขา
องซองอูตอบรับบอสหนุ่มก่อนจะเก็บเอกสารออกไป
“เดี๋ยวก่อนซองอู”
“ครับ”
“แจฮวานจะมาหรือยัง” มินฮยอนถามถึงเด็กน้อยของเขา
ป่านนี้น่าจะกลับได้แล้วสิ
“แดเนียลกำลังไปรับที่มหาลัยครับ ตอนนี้ก็” เลขาหนุ่มก้มมองนาฬิกาข้อมือ
“น่าจะถึงแล้วแหละครับ อีกไม่เกิน10นาที”
“โอเค ออกไปเถอะ”
มินฮยอนเซ็นเอกสารอีกนิดหน่อยแล้วกะว่าจะออกไปนั่งพักรอเด็กน้อยของเขา
อยากโดนอ้อนให้หายเหนื่อยสักนิดวันนี้ประชุมมาเกือบทั้งวันแถมยังปวดหัวกับเอกสารอีกเป็นตั้ง
บอร์ดบริหารนี่กะจะรับน้องกันตั้งแต่ปีแรกที่เข้าทำงานยันปีที่สามเลยหรือไง
ก็อกๆ
เสียงเคาะประตูดังขึ้นก่อนมันจะถูกเปิดออกด้วยเด็กหนุ่มในชุดนักศึกษา
มินฮยอนยิ้มรับคนตรงหน้าที่เดินดุ่มๆมาทิ้งตัวลงทับเขาซะงั้น
“มินฮยอนค้าบบบบบบ” เด็กน้อยเรียกเขาเสียงใสตั้งแต่ยังไม่ก้าวพ้นประตูดี
“เป็นอะไรเรา กลับมาก็อ้อนเลยนะ”
“หนูเหนื่อย” แจฮวานตอบเสียงอู้อี้เพราะฝังหน้าอยู่กับไหล่ของอีกคน
อาจารย์สอนแบบมาราทอนมาก เหนื่อยก็เหนื่อยแถมยังง่วงอีก
“หนูเรียนหนักหรอคะ ไหนบอกพี่ซิ” มินฮยอนกดจมูกลงไปที่แก้มเนียนฟอดใหญ่
จูบขมับบางหนึ่งทีก่อนจะจับเด็กที่นั่งอยู่บนตักเขาโยกไปมา
“เหนื่อยมากกก วันนี้น่ะหนูได้พักเที่ยงแค่ครึ่งชั่วโมงเองต้องวิ่งกลับไปเลคเชอร์ต่อเหนื๊อยเหนื่อย”
มินฮยอนพยักหน้าตามตอนที่แจฮวานบ่นว่าเหนื่อยอย่างนั้นเหนื่อยอย่างนี้
มองปากแดงๆเวลาพูดแล้วก็เพลินดีเหมือนกัน อยากบีบ อยากกัด อยากจูบ
“แล้วหนูได้กินข้าวหรือเปล่า”
“กินสิ อูจินบังคับหนูกินอ่ะบอกว่าถ้าไม่กินหนูจะปวดท้อง”
“ใช่ครับเดี๋ยวหนูปวดท้อง” แจฮวานพยักหน้าหงึกหงัก
ก่อนน้องจะลงจากตักเขามานั่งข้างๆมินฮยอนเพิ่งสังเกตว่าในมือของน้องถืออะไรบางอย่างอยู่
“ถืออะไรหรอ แน่นเชียว” เขาพยักเพยิดไปทางมือขวาของน้อง
ก่อนเด็กน้อยจะชูถุงมาการองในมือให้ดูพร้อมบอกเสียงใส
“อันนี้เซนให้มาน่ะ เซนไปเที่ยวมาก็เลยซื้อมาฝากหนู” มินฮยอนรู้สึกว่าหน้าตัวเองเริ่มตึงตอนได้ยินชื่อบุคคลที่สามออกมาจากปากคนของเขา
“เซนที่อยู่อีกคณะหรอครับ”
“ใช่คับ มินฮยอนเป็นไรอ่ะคิ้วขมวดเชียว” แจฮวานกดนิ้วชี้ไปตรงหว่างคิ้วของคนรัก
ชอบทำหน้าเครียดตลอดเลย “งานหนักหรอ”
“เปล่า พี่หวงหนูพี่ไอยากให้หนูยุ่งกับมัน”
“ใคร? เซน”
“อืม” อีกแล้วเป็นแบบนี้อีกแล้ว แจฮวานส่ายหัวน้อยๆก่อนจะปีนขึ้นมานั่งบนตักของคนอายุมากกว่าอีกครั้ง
แขนเล็กๆกอดรอบคอของมินฮยอนเอาไว้ พลางซุกหน้าลงกับไหล่ลาด
“หวงหนูทำไม หนูไม่มีอะไรให้หวงสักหน่อย” แจฮวานเป็นแค่เด็กธรรมดาๆเองนะ
ใครจะมาสนใจเด็กแปลกแบบพี่มินฮยอนกัน
“ไม่หวงได้ไงหนูน่ารักขนาดนี้” มินฮยอนจับหน้าอีกคนให้มองกันตรงๆ
ไล้ไปตามแก้มเนียนที่เขาชอบนักชอบหนา ก่อนจะหยุดที่ริมฝีปาก
“พี่ไม่อยากให้เรายุ่งกับใครทั้งนั้น น่ารักจนพี่จะบ้าตายแล้วไม่รู้หรือไงกัน”
แจฮวานก้มหน้าลงเขาฝากโฟกัสสายตาไว้ที่ปมเน็คไทต์ของอีกคน
นิ้วเรียวเขี่ยกระดุมเม็ดบนไปมาเบาๆ
“มินฮยอนก็รู้” แจฮวานพูดเสียงเบาข้างๆหูของคนรัก “ว่าหนูรักมินฮยอน หนูเป็นของมินฮยอนคนเดียว”
มินฮยอนขบกรามแน่น
เป็นไปได้เขาอยากจะพาแจฮวานกลับคอนโดด้วยกันเสียเดี๋ยวนี้
พูดแบบนี้คิดว่าเขาจะทนไหวหรือไงกัน
“แล้วตอนนี้ อยากเป็นของพี่อีกรอบหรือเปล่า”
“อีกสามรอบยังได้เลย”
“อื้อ มินฮยอน” แจฮวานร้องเสียงหลงตอนที่มินฮยอนก้มลงสัมผัสยอดอกของเขาผ่านเสื้อนักศึกษาสีขาวจนมันเปียกชุ่มไปหมด
ลิ้นเรียวที่ตวัดไล้เลียรอบเม็ดทับทิมสีหวานที่มองได้ทะลุเสื้อตัวบางที่ชุ่มด้วยปากของอีกคน
มินฮยอนดูดดึงจนเด็กน้อยร้องเสียงหลงกำเสื้อเชิ้ตของเขาแน่นจนข้อนิ้วขึ้นสี
มินฮยอนปล่อยให้แจฮวานพักหายใจ
น้องซบอยู่ตรงอกเขาก่อนที่ประธานหนุ่มจะต่อสายไปที่เลขาหน้าห้อง
“ซองอู ผมไม่รับแขกแล้ววันนี้ห้ามใครเข้ามารบกวน”
จะได้กินเด็กได้สะดวกๆ
“อู้งาน นิสัยไม่ดี”
“อู้งานมา’เอา’หนูไงไม่ดีหรอ
หืม” มินฮยอนมองตาปรอยนั้นแล้วประกบจูบลงไปกับริมฝีปากสีแดง
อยากจะระบายความรู้สึกทั้งหมดลงไปให้มากพอกับที่รู้สึก แต่ก็กลัวน้องจะรับไม่ไหว
แจฮวานหอบหนักยามที่คนเป็นพี่ดูดดึงริมฝีปากและส่งลิ้นร้อนๆเข้ามาพัวพันและชักนำเขาไม่หยุดหย่อน
มินฮยอนเก่งเสมอทำให้แจฮวานคล้อยตามได้ทุกที
และมินฮยอนก็เก่งเสมอเพราะแจฮวานรู้ตัวอีกทีมือร้อนๆก็ประคองอยู่ตรงสะโพกของเขาแล้ว
มินฮยอนซี๊ดปากแน่นเมื่อเด็กน้อยบนตักเขาไม่อยู่นิ่งจนอะไรๆมันเสียดสีกันจนร้อนรุ่มไปหมด
แทบทนไม่ไหว
“ถอดให้พี่หน่อยสิครับ เด็กดี”
แจฮวานเป็นเด็กว่าง่ายอย่างตอนนี้
ที่พอเขาบอกปุ๊บมือนุ่มๆของน้องก็เอื้อมมารูดซิปกางเกงสแล็คของเขาออกแล้ว แต่แจฮวานน่ะร้ายกว่าที่คิดเยอะเลย
ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าน้องตั้งใจให้มือมาโดนของของเขาเพื่อยั่วให้เขาทนไม่ไหว
“อ่ะ…ยั่วพี่หรอ…อื้อ” แจฮวานถอดกางเกงออกและค้างมันไว้ตรงหน้าขาก่อนจะตามด้วยชั่นในสีเทา
ปลายหัวชุ่มไปด้วยน้ำอารมณ์เด็กน้อยช้อนตามมองคนอายุมากกว่าก่อนที่มินฮยอนเองจะทนการจ้องมองแบบนั้นไม่ไหว
มือหนาดึงหน้าของเด็กน้อยเขามาใกล้ก่อนจะประกบจูบเข้าไปอีกครั้ง
ส่วนมือที่ว่างเขาก็ส่งมันไปทักทายปากทางที่คุ้นเคย
มินฮยอนใช้รสจูบหลอกล่อให้แจฮวานเบนความสนใจจนนิ้วที่สองเข้าไปได้สำเร็จจึงยอมปล่อย
“อื้อ….เสียว” มินฮยอนดึงนิ้วขยับเข้าออกจนแจฮวานเริ่มจะทนไม่ไหว
น้องเชิดหน้าขึ้นเหงื่อผุดขึ้นบนขมับเต็มไปหมดก่อนหัวทุยจะซบลงกับไหล่หนา
“จะให้หนู…แค่นิ้วจริงๆหรอ”
และตอนนี้เองที่มินฮยอนรู้สึกว่าอยากจะผลักแจฮวานให้นอนลงไปแล้วรักแรงๆจนกว่าน้องจะหลับคาอกเขาไปเลย
“หนูเตรียมรับดีๆแล้วกันครับ”
มินฮยอนผลักเด็กตัวขาวให้น้องไปชิดกับพนักโซฟาดันแจฮวานให้เอนไปด้านหลังอีกนิดก่อนจะจับขาข้างหนึ่งมาพาดไว้ที่พนักโซฟา
แจฮวานบิดตัวเพราะความอายเมื่อมองเห็นสายตาของคนรักที่มองมาแบบนั้นยิ่งเขาอยู่ในท่านี้ด้วยแล้วยิ่งน่าอาย
มินฮยอนจับท่อนลำที่แข็งขืนของตัวเองนำไปจ่อที่ช่องทางสีอ่อน
เขาถูไถมันไปมาจนแจฮวานตัวบิดเร่าถึงค่อยๆใส่มันเข้าไปทีละนิด
“อ๊ะ…อ่ะใส่…ใส่เข้ามาเลยแรงๆ”
จบประโยคนั้นมินฮยอนก็ใส่มันเข้าไปด้วยแรงที่เขาคิดว่าที่สุด
“อ่า..อ่ะ เจ็บมั้ยพี่ขอโทษ”
“อ๊าาา” แจฮวานเริ่ดหน้าร้องเสียงหลง
ก่อนจะบอกคนเป็นพี่ว่าไม่เป็นไรตอนนี้กามอารมณ์มันอยู่เหนือทุกสิ่งนั่นแหละ
มินฮยอนเริ่มขยับสะโพกช้าๆก่อนจะค่อยๆแรงขึ้นเรื่อยตามพายุอารมณ์ที่โหมกระหน่ำ
เขาจับขาข้างหนึ่งของแจฮวานไว้ก่อนจะสอดใส่เข้าไปแบบไม่หยุดพัก
“อ่ะ…อ๊ะ อื้อมินฮยอน อ่ะ” มินฮยอนเน้นไปที่ความเร็วแทนที่จะเป็นความหนักแน่นของแรง
เพราะแบบนี้น่ะแจฮวานจะเสียวสุดๆ มันยิ่งเร้าอารมณ์เขาขึ้นไปอีก
“อ่ะ แจฮวานอ่า” มินฮยอนรัวสะโพกใส่คนใต้ร่าง
แจฮวานเอื้อมมือมารูดรั้งส่วนอ่อนไหวของตนเองอยู่สองสามครั้งก่อนจะ
“อ่ะ..อ๊ะ อื้ออ” ปลดปล่อยออกมาเลอะหน้าท้องเนียน
มินฮยอนก็กำลังจะตามน้องไปเขาจับขาของน้องทั้งสองข้างมาเกี่ยวไว้ที่เอวของตนและสะโพกก็ยังทำหน้าที่ของมันได้ดี
มินฮยอนผ่อนจังหวะให้ช้าลงและแทนที่ด้วยการกดมันเข้าไปแรงๆ
“อ่ะ แจฮวาน อ่า” ก่อนจะปลดปล่อยน้ำรักอุ่นๆเข้าไปในตัวของคนใต้ร่าง
สายตาคมมองน้ำรักสีขาวขุ่นที่ค่อยๆไหลย้อนออกมาก่อนจะข่มใจตัวเองอีกครั้ง
ตอนนี้เขาต้องพาน้องกลับแล้ว
“ฮ่ะ มินฮยอนมองอะไรอายนะ”
“มองหนูไง หนูกำลังยั่วพี่” มินฮยอนถอนตัวออกจากช่องทางอุ่นที่ยังตอดรัดไม่หยุด
“รัดพี่ใหญ่เลย เดี๋ยวไปต่อที่ห้องนะคะ”
“พรุ่งนี้หนูเรียนเช้า”
แจฮวานมุ่ยหน้าก่อนจะขยับเข้าไปใกล้คนที่กำลังเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดขาเขาอยู่
“แต่ลาได้”
เพื่อนเเนะนำเพลงนี้มา ถ้าเนื้อหาไม่เร่าร้อนเท่าเพลงก็ขออภัยด้วยนะคะฝากเป็นกำลังใจให้เราได้ที่ #เพลย์ลิสต์มินฮวาน นะคับผ้มมมมมม
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น