Playlist|MinHwan|Take you down

Playlist MinHwan
Take you down – Chris Brown


“Baby, tonight will never end”


          “เอกสารนี่ผมขอเอากลับไปอ่านที่บ้านก่อนแล้วกัน” มินฮยอนพูดกับเลขาของเขา องซองอูตอบรับบอสหนุ่มก่อนจะเก็บเอกสารออกไป
          “เดี๋ยวก่อนซองอู”
          “ครับ”
          “แจฮวานจะมาหรือยัง” มินฮยอนถามถึงเด็กน้อยของเขา ป่านนี้น่าจะกลับได้แล้วสิ
          “แดเนียลกำลังไปรับที่มหาลัยครับ ตอนนี้ก็” เลขาหนุ่มก้มมองนาฬิกาข้อมือ “น่าจะถึงแล้วแหละครับ อีกไม่เกิน10นาที”
          “โอเค ออกไปเถอะ”

          มินฮยอนเซ็นเอกสารอีกนิดหน่อยแล้วกะว่าจะออกไปนั่งพักรอเด็กน้อยของเขา อยากโดนอ้อนให้หายเหนื่อยสักนิดวันนี้ประชุมมาเกือบทั้งวันแถมยังปวดหัวกับเอกสารอีกเป็นตั้ง บอร์ดบริหารนี่กะจะรับน้องกันตั้งแต่ปีแรกที่เข้าทำงานยันปีที่สามเลยหรือไง

          ก็อกๆ

          เสียงเคาะประตูดังขึ้นก่อนมันจะถูกเปิดออกด้วยเด็กหนุ่มในชุดนักศึกษา มินฮยอนยิ้มรับคนตรงหน้าที่เดินดุ่มๆมาทิ้งตัวลงทับเขาซะงั้น

          “มินฮยอนค้าบบบบบบ” เด็กน้อยเรียกเขาเสียงใสตั้งแต่ยังไม่ก้าวพ้นประตูดี
          “เป็นอะไรเรา กลับมาก็อ้อนเลยนะ”

          “หนูเหนื่อย” แจฮวานตอบเสียงอู้อี้เพราะฝังหน้าอยู่กับไหล่ของอีกคน อาจารย์สอนแบบมาราทอนมาก เหนื่อยก็เหนื่อยแถมยังง่วงอีก
          “หนูเรียนหนักหรอคะ ไหนบอกพี่ซิ” มินฮยอนกดจมูกลงไปที่แก้มเนียนฟอดใหญ่ จูบขมับบางหนึ่งทีก่อนจะจับเด็กที่นั่งอยู่บนตักเขาโยกไปมา

          “เหนื่อยมากกก วันนี้น่ะหนูได้พักเที่ยงแค่ครึ่งชั่วโมงเองต้องวิ่งกลับไปเลคเชอร์ต่อเหนื๊อยเหนื่อย” มินฮยอนพยักหน้าตามตอนที่แจฮวานบ่นว่าเหนื่อยอย่างนั้นเหนื่อยอย่างนี้ มองปากแดงๆเวลาพูดแล้วก็เพลินดีเหมือนกัน อยากบีบ อยากกัด อยากจูบ

          “แล้วหนูได้กินข้าวหรือเปล่า”
          “กินสิ อูจินบังคับหนูกินอ่ะบอกว่าถ้าไม่กินหนูจะปวดท้อง”

          “ใช่ครับเดี๋ยวหนูปวดท้อง” แจฮวานพยักหน้าหงึกหงัก ก่อนน้องจะลงจากตักเขามานั่งข้างๆมินฮยอนเพิ่งสังเกตว่าในมือของน้องถืออะไรบางอย่างอยู่
          “ถืออะไรหรอ แน่นเชียว” เขาพยักเพยิดไปทางมือขวาของน้อง ก่อนเด็กน้อยจะชูถุงมาการองในมือให้ดูพร้อมบอกเสียงใส
          “อันนี้เซนให้มาน่ะ เซนไปเที่ยวมาก็เลยซื้อมาฝากหนู” มินฮยอนรู้สึกว่าหน้าตัวเองเริ่มตึงตอนได้ยินชื่อบุคคลที่สามออกมาจากปากคนของเขา

          “เซนที่อยู่อีกคณะหรอครับ”

          “ใช่คับ มินฮยอนเป็นไรอ่ะคิ้วขมวดเชียว” แจฮวานกดนิ้วชี้ไปตรงหว่างคิ้วของคนรัก ชอบทำหน้าเครียดตลอดเลย “งานหนักหรอ”

          “เปล่า พี่หวงหนูพี่ไอยากให้หนูยุ่งกับมัน”

          “ใคร? เซน”
          “อืม” อีกแล้วเป็นแบบนี้อีกแล้ว แจฮวานส่ายหัวน้อยๆก่อนจะปีนขึ้นมานั่งบนตักของคนอายุมากกว่าอีกครั้ง แขนเล็กๆกอดรอบคอของมินฮยอนเอาไว้ พลางซุกหน้าลงกับไหล่ลาด

          “หวงหนูทำไม หนูไม่มีอะไรให้หวงสักหน่อย” แจฮวานเป็นแค่เด็กธรรมดาๆเองนะ ใครจะมาสนใจเด็กแปลกแบบพี่มินฮยอนกัน

          “ไม่หวงได้ไงหนูน่ารักขนาดนี้” มินฮยอนจับหน้าอีกคนให้มองกันตรงๆ ไล้ไปตามแก้มเนียนที่เขาชอบนักชอบหนา ก่อนจะหยุดที่ริมฝีปาก

          “พี่ไม่อยากให้เรายุ่งกับใครทั้งนั้น น่ารักจนพี่จะบ้าตายแล้วไม่รู้หรือไงกัน” แจฮวานก้มหน้าลงเขาฝากโฟกัสสายตาไว้ที่ปมเน็คไทต์ของอีกคน นิ้วเรียวเขี่ยกระดุมเม็ดบนไปมาเบาๆ

          “มินฮยอนก็รู้” แจฮวานพูดเสียงเบาข้างๆหูของคนรัก “ว่าหนูรักมินฮยอน หนูเป็นของมินฮยอนคนเดียว”

          มินฮยอนขบกรามแน่น เป็นไปได้เขาอยากจะพาแจฮวานกลับคอนโดด้วยกันเสียเดี๋ยวนี้ พูดแบบนี้คิดว่าเขาจะทนไหวหรือไงกัน

          “แล้วตอนนี้ อยากเป็นของพี่อีกรอบหรือเปล่า”


          “อีกสามรอบยังได้เลย”





         

          “อื้อ มินฮยอน” แจฮวานร้องเสียงหลงตอนที่มินฮยอนก้มลงสัมผัสยอดอกของเขาผ่านเสื้อนักศึกษาสีขาวจนมันเปียกชุ่มไปหมด ลิ้นเรียวที่ตวัดไล้เลียรอบเม็ดทับทิมสีหวานที่มองได้ทะลุเสื้อตัวบางที่ชุ่มด้วยปากของอีกคน มินฮยอนดูดดึงจนเด็กน้อยร้องเสียงหลงกำเสื้อเชิ้ตของเขาแน่นจนข้อนิ้วขึ้นสี
          มินฮยอนปล่อยให้แจฮวานพักหายใจ น้องซบอยู่ตรงอกเขาก่อนที่ประธานหนุ่มจะต่อสายไปที่เลขาหน้าห้อง
          “ซองอู ผมไม่รับแขกแล้ววันนี้ห้ามใครเข้ามารบกวน”
         
          จะได้กินเด็กได้สะดวกๆ

          “อู้งาน นิสัยไม่ดี”
          “อู้งานมา’เอา’หนูไงไม่ดีหรอ หืม” มินฮยอนมองตาปรอยนั้นแล้วประกบจูบลงไปกับริมฝีปากสีแดง อยากจะระบายความรู้สึกทั้งหมดลงไปให้มากพอกับที่รู้สึก แต่ก็กลัวน้องจะรับไม่ไหว แจฮวานหอบหนักยามที่คนเป็นพี่ดูดดึงริมฝีปากและส่งลิ้นร้อนๆเข้ามาพัวพันและชักนำเขาไม่หยุดหย่อน มินฮยอนเก่งเสมอทำให้แจฮวานคล้อยตามได้ทุกที

          และมินฮยอนก็เก่งเสมอเพราะแจฮวานรู้ตัวอีกทีมือร้อนๆก็ประคองอยู่ตรงสะโพกของเขาแล้ว มินฮยอนซี๊ดปากแน่นเมื่อเด็กน้อยบนตักเขาไม่อยู่นิ่งจนอะไรๆมันเสียดสีกันจนร้อนรุ่มไปหมด
          แทบทนไม่ไหว

          “ถอดให้พี่หน่อยสิครับ เด็กดี”

          แจฮวานเป็นเด็กว่าง่ายอย่างตอนนี้ ที่พอเขาบอกปุ๊บมือนุ่มๆของน้องก็เอื้อมมารูดซิปกางเกงสแล็คของเขาออกแล้ว แต่แจฮวานน่ะร้ายกว่าที่คิดเยอะเลย

          ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าน้องตั้งใจให้มือมาโดนของของเขาเพื่อยั่วให้เขาทนไม่ไหว

          “อ่ะ…ยั่วพี่หรอ…อื้อ” แจฮวานถอดกางเกงออกและค้างมันไว้ตรงหน้าขาก่อนจะตามด้วยชั่นในสีเทา ปลายหัวชุ่มไปด้วยน้ำอารมณ์เด็กน้อยช้อนตามมองคนอายุมากกว่าก่อนที่มินฮยอนเองจะทนการจ้องมองแบบนั้นไม่ไหว มือหนาดึงหน้าของเด็กน้อยเขามาใกล้ก่อนจะประกบจูบเข้าไปอีกครั้ง ส่วนมือที่ว่างเขาก็ส่งมันไปทักทายปากทางที่คุ้นเคย

          มินฮยอนใช้รสจูบหลอกล่อให้แจฮวานเบนความสนใจจนนิ้วที่สองเข้าไปได้สำเร็จจึงยอมปล่อย
          “อื้อ….เสียว” มินฮยอนดึงนิ้วขยับเข้าออกจนแจฮวานเริ่มจะทนไม่ไหว น้องเชิดหน้าขึ้นเหงื่อผุดขึ้นบนขมับเต็มไปหมดก่อนหัวทุยจะซบลงกับไหล่หนา

          “จะให้หนู…แค่นิ้วจริงๆหรอ”

          และตอนนี้เองที่มินฮยอนรู้สึกว่าอยากจะผลักแจฮวานให้นอนลงไปแล้วรักแรงๆจนกว่าน้องจะหลับคาอกเขาไปเลย

          “หนูเตรียมรับดีๆแล้วกันครับ”

          มินฮยอนผลักเด็กตัวขาวให้น้องไปชิดกับพนักโซฟาดันแจฮวานให้เอนไปด้านหลังอีกนิดก่อนจะจับขาข้างหนึ่งมาพาดไว้ที่พนักโซฟา แจฮวานบิดตัวเพราะความอายเมื่อมองเห็นสายตาของคนรักที่มองมาแบบนั้นยิ่งเขาอยู่ในท่านี้ด้วยแล้วยิ่งน่าอาย

          มินฮยอนจับท่อนลำที่แข็งขืนของตัวเองนำไปจ่อที่ช่องทางสีอ่อน เขาถูไถมันไปมาจนแจฮวานตัวบิดเร่าถึงค่อยๆใส่มันเข้าไปทีละนิด

          “อ๊ะ…อ่ะใส่…ใส่เข้ามาเลยแรงๆ” จบประโยคนั้นมินฮยอนก็ใส่มันเข้าไปด้วยแรงที่เขาคิดว่าที่สุด
          “อ่า..อ่ะ เจ็บมั้ยพี่ขอโทษ”

          “อ๊าาา” แจฮวานเริ่ดหน้าร้องเสียงหลง ก่อนจะบอกคนเป็นพี่ว่าไม่เป็นไรตอนนี้กามอารมณ์มันอยู่เหนือทุกสิ่งนั่นแหละ

          มินฮยอนเริ่มขยับสะโพกช้าๆก่อนจะค่อยๆแรงขึ้นเรื่อยตามพายุอารมณ์ที่โหมกระหน่ำ เขาจับขาข้างหนึ่งของแจฮวานไว้ก่อนจะสอดใส่เข้าไปแบบไม่หยุดพัก

          “อ่ะ…อ๊ะ อื้อมินฮยอน อ่ะ” มินฮยอนเน้นไปที่ความเร็วแทนที่จะเป็นความหนักแน่นของแรง เพราะแบบนี้น่ะแจฮวานจะเสียวสุดๆ มันยิ่งเร้าอารมณ์เขาขึ้นไปอีก

          “อ่ะ แจฮวานอ่า” มินฮยอนรัวสะโพกใส่คนใต้ร่าง แจฮวานเอื้อมมือมารูดรั้งส่วนอ่อนไหวของตนเองอยู่สองสามครั้งก่อนจะ

          “อ่ะ..อ๊ะ อื้ออ” ปลดปล่อยออกมาเลอะหน้าท้องเนียน มินฮยอนก็กำลังจะตามน้องไปเขาจับขาของน้องทั้งสองข้างมาเกี่ยวไว้ที่เอวของตนและสะโพกก็ยังทำหน้าที่ของมันได้ดี มินฮยอนผ่อนจังหวะให้ช้าลงและแทนที่ด้วยการกดมันเข้าไปแรงๆ

          “อ่ะ แจฮวาน อ่า” ก่อนจะปลดปล่อยน้ำรักอุ่นๆเข้าไปในตัวของคนใต้ร่าง สายตาคมมองน้ำรักสีขาวขุ่นที่ค่อยๆไหลย้อนออกมาก่อนจะข่มใจตัวเองอีกครั้ง

          ตอนนี้เขาต้องพาน้องกลับแล้ว

          “ฮ่ะ มินฮยอนมองอะไรอายนะ”

          “มองหนูไง หนูกำลังยั่วพี่” มินฮยอนถอนตัวออกจากช่องทางอุ่นที่ยังตอดรัดไม่หยุด

          “รัดพี่ใหญ่เลย เดี๋ยวไปต่อที่ห้องนะคะ”

          “พรุ่งนี้หนูเรียนเช้า” แจฮวานมุ่ยหน้าก่อนจะขยับเข้าไปใกล้คนที่กำลังเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดขาเขาอยู่

     “แต่ลาได้”





 เพื่อนเเนะนำเพลงนี้มา ถ้าเนื้อหาไม่เร่าร้อนเท่าเพลงก็ขออภัยด้วยนะคะฝากเป็นกำลังใจให้เราได้ที่       #เพลย์ลิสต์มินฮวาน นะคับผ้มมมมมม



ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

world tour the series|san jose

05|Taipei

R A B I D THE SERIES|SCENE 3 ll (END)