world tour the series|seoul

กริ๊ก!

เสียงล็อกประตูและตามมาด้วยเสียงฝีเท้าหนักๆ ดวงตาคมมองคนที่ยืนยิ้มพรายอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ เจ้าของตำแหน่งพี่ชายคนที่สามของวอนนาวันเดินไปหยุดซ้อนอยู่ด้านหลังของเมนโวคอลคนเก่ง
วงแขนวาดรอบเอวบางก่อนจะดึงเด็กดื้อเข้ามาหาตัว วันนี้เป็นคอนเสิร์ตวันสุดท้ายของพวกเขาที่โซล วันสุดท้ายในประเทศบ้านเกิดก่อนที่จะกลับไปทำงานเพลงและจัดคอนฯไปทั่วโลก


และคอนเสิร์ตในครั้งนี้มินฮยอนก็มีบางอย่างที่เซอร์ไพรส์ให้กับแฟนคลับ


รวมถึงแฟนครับ อย่างแจฮวานด้วย

จำได้แม่นถึงดวงตาแข็งกร้าวในคอนเสิร์ตวันที่สอง พวกเรานั่งรถกลับหอพักโดยที่คนข้างกายของเขาหน้านิ่งไม่พูดจา และมินฮยอนก็ได้ความจากอูจินที่ส่งไปสืบมาว่า


ก็แค่อาการของเด็กน้อยหวงของ

วันนี้มินฮยอนก็เลยตั้งใจมาง้อเด็กน้อยสักหน่อย




แผ่นหลังเล็กแนบชิดกับแผงอกที่มีมัดกล้ามแข็งแรง ชุดที่ใส่สำหรับแสดงเพลงใหม่ของพวกเรายังคงอยู่บนตัวของมินฮยอน ต่างจากแจฮวานที่เปลี่ยนเสื้อผ้ามาเป็นชุดลำลองเสร็จเรียบร้อยแล้ว


คิมแจฮวานหมุนตัวกลับมามองหน้าคนรัก สายตาหลุบต่ำลงมาจนเจอเข้ากับอกขาว ที่มองเมื่อไหร่ก็มีอาการหน้าแดงหูแดงทุกครั้งไป
“พี่จะเปลี่ยนชุดหรอครับ งั้นผมจะออกไป”
“ไม่ต้อง”


แขนทั้งสองข้างของคนอายุมากกว่ายกขึ้นมาขวางเอาไว้ สาวเท้าเข้าไปใกล้จนแจฮวานถดตัวไปชนเข้ากับผนังห้องแคบๆ


จนมุม

“เด็กดีของพี่ยังไม่หายโกรธพี่อีกหรอครับ”
“จะให้พี่บอกยังไงเราถึงจะเชื่อ ว่าคนอื่นก็แค่เห็นพี่ถอดเสื้อ”

“แต่สำหรับคิมแจฮวานน่ะ…พี่ถอดทุกอย่างเลย”
“...”
“หายโกรธพี่นะครับคนดี”


แผ่นหลังเล็กถูกดันจนชนกับผนังด้านหลัง ใบหน้าหวานเงยหน้ารับจูบที่ถูกป้อนให้ราวกับถูกนกรอรับอาหาร เสียงแลกเปลี่ยนความร้อนแรงดังออกมาเป็นระยะ ถูกตักตวงจนมินฮยอนเป็นฝ่ายพอใจและผละออกมา
ลำคอขาวเอียงเอนให้จมูกคมฝังลงลึงเพื่อสูดดมกลิ่นยั่วเย้า คมเขี้ยวของมินฮยอนกัดฝากรอยรักเอาไว้ประปราย


“อ่ะ...อย่าทำรอย”
“นิดเดียวน่า”


นิ้วมือทั้งสิบของเมนโวคอลตัวขาวสอดเข้าไปในกลุ่มผมหนาของคนพี่ ดึงทึ้งเพื่อระบายความเสียดเสียวในยามที่เรียวลิ้นร้อนไล้วนที่ยอดอกผ่านเนื้อผ้าบางของเสื้อยืดที่สวมอยู่ เขาแอ่นอกรับควาเสียวซ่านอย่างน่าอาย เสียงครวญครางเล็ดลอดออกมาให้ได้ยินจนหน้าขึ้นสี


“อ๊ะ”


ราวกับเสียงหวานเป็นตัวกระตุ้น ฮวังมินฮยอนยิ่งได้ใจในยามที่รู้ว่าอีกคนมีความสุขกับการที่ถูกเขาปรนเปรอมากแค่ไหน ใบหน้าคมวนซุกบริเวณเนินนิ่มไม่ห่าง ชื้นแฉะด้วยเรียวลิ้นแต่ก็ยังไม่เพียงพอ


“ฮื่อ...อ่ะ”


“พอแล้ว...นี่มันห้องเปลี่ยนชุดนะครับ” แจฮวานเกลียดตัวเองที่เอ่ยปากห้ามมินฮยอนแต่ว่าตัวเขาเองก็ยังแอ่นรับลิ้นชื้น เสียงที่ห้ามยังดังน้อยกว่าเสียงครางด้วยซ้ำ


“ก็ห้องเปลี่ยนชุดไง ตื่นเต้นดีออก”





“อ่ะ...อือ”แจฮวานกัดริมฝีปากแน่น พยายามอย่างที่สุดที่จะกลั้นไม่ให้เสียงครางเล็ดลอดออกมา
ถูกจับให้หันหน้าเข้าหาผนังขาว  มือเรียวปัดป่ายไปทั่วอย่างไม่รู้ว่าจะวางมันไว้ตรงไหน สะโพกกลมกลึงถูกยกขึ้นสูงด้วยมือหนาของคนด้านหลัง
สายตาเจ้าเล่ห์ราวสุนัขจิ้งจอกโลมเลียก้นกลมกลึงด้วยสายตา


เพี๊ยะ~


มินฮยอนฟาดก้อนเนื้อขาวจนขึ้นรอย

“อือ...อ่า” แจฮวานกัดริมฝีปาก เปลือกตาปิดแน่น เขารู้สึกทรมานกับสิ่งที่อีกคนมอบให้ อยากจะเปล่งเสียงครางหวานออกมาดังๆแต่ก็ทำไมได้
ฮวังมินฮยอนจับแท่งร้อนมาถูไถตรงรอยแยกของก้อนเนื้อนุ่ม เสียดสีกับผิวขาวๆ ลื่นไหลได้ง่ายด้วยของเหลวจากตัวของแจฮวาน


เขามองแผ่นหลังเนียนของคนตรงหน้า
ก่อนจะคิดว่า...ทนไม่ไหวแล้ว


ปึก...ปึก!


“อ่ะ...เบา อ๊ะหน่อยครับ” แจฮวานพยายามดันผนังตรงหน้าเอาไว้ เมื่อสักครู่หัวของเขาไปกระแทกเข้ากับผนังจนเกิดเสียง เกรงว่าคนที่อยู่ด้านนอกจะสงสัยเอา แต่ก็ยังถือว่าโชคดีที่เสียงจอแจดังมากกว่าปกติทำให้ไม่มีใครสนใจ


แต่การห้ามปรามก็ไม่เป็นผลนัก ในเมื่อฮวังมินฮยอนยังคงใส่แรงมาไม่ยั้งแบบนี้


ไอ้เสียวมันก็เสียวอยู่หรอก แต่ถ้าจะรุนแรงกันขนาดนี้ก็น่าจะรอกลับไปทำที่หอไม่ได้หรือไง


จะได้ครางดังๆ


“พี่มินฮยอน...อ่ะ แรง..อื้อ กว่านี้” แท่งร้อนส่งเข้าออกไม่ลดละ แจฮวานเงยหน้าครางครือในลำคออย่างสุขสม


สะโพกกลมแอ่นรับแอ่นสู้กับความเสียวซ่าน ก่อนที่คนด้านหลังจะเร่งความเร็วขึ้นอีก


เกินไป...เกินไปมาก


“อ๊ะ...จะไป”
“ชู่ววว”


“อึก...อ๊ะ”

ความอุ่นวาบในช่องท้องมาพร้อมกับแข้งขาที่อ่อนล้า ถ้ามินฮยอนไม่ช้อนตัวแจฮวานเอาไว้เมนโวคอลคนเก่งก็คงไหลลงไปกองที่พื้น


“หมดแรงเลยหรือไง รอบเดียวเอง”
“ก็เพิ่งจบคอนมั้ยล่ะ...คนหื่น”
“เราหรือพี่”


“เรา...ทั้งคู่”



ก็อกๆ


“พี่แจฮวาน! เปลี่ยนชุดเสร็จหรือยังผมจะใช้ห้องต่อ”


เสียงของน้องชายชาวปูซานดังขึ้น เรียกสติของคนทั้สองให้กลับมาครบ คิมแจฮวานพวงแก้มขึ้นสีอย่างน่ารักเมื่อสมองเพิ่งจะประมวลผลว่าเมื่อสักครู่พวกเขาเพิ่งจะร่วมรักกันในห้องเปลี่ยนชุด


ที่มีสต๊าฟและเมมเบอร์เดินให้ว่อนอยู่ด้านนอก

ให้ตายเถอะ


“คราวหลังไม่เอาแล้วนะครับ”


“ได้ไงครับ พี่กะจะทำมิชชั่นเวิร์ลทัวร์สักหน่อย”
“เอาจริง?”
“พี่เคยเอาเล่นๆหรอ”

คนหื่นยังไงก็เป็นคนหื่นวันยันค่ำ

“เอาสิครับ ผมว่ามันก็น่าสนุกดีเหมือนกัน”


“มาเริ่มมิชชั่นเวิร์ลทัวร์ ‘เซ็กส์’ ของพวกเรากันเถอะครับ”

end seoul


#วทดซร


ค่ะเปนบ้าไปแล้ว เหมือนหางานเพิ่มแต่อยากเขียนจริงๆใครรับไม่ได้ก็ขออภัยนะคะแต่ซีรี่ย์นี้ขาย nc อย่างเดียว นั่นแหละค่ะชื่อตอนก็จะเป็นแต่ละประเทศที่หนุ่มๆไปทัวร์กันฝากให้กำลังในแท็กนะคะ จาได้มีแรงเขียน จบเมื่อเวิร์ลทัวร์จบค่ะจะพยายามไล่อีกสองเมืองให้ทัน


ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

Playlist|minhwan|Lo Siento

R A B I D THE SERIES|SCENE 3 ll (END)

05|Taipei