Playlist|MinHwan| R A B I D T H E S E R I S E

Playlist MinHwan

R A B I D THE SERIES | PROLOGUE

Prologue

          อุณหภูมิ23องศาจากเครื่องปรับอากาศภายในรถตู้ของวงรุกกี้น้องใหม่ชื่อดังอย่างวอนนาวันไม่ได้ทำให้เมนโวคอลของวงเย็นขึ้นแม้แต่น้อย เหงื่อเม็ดเล็กๆที่ผุดขึ้นตามกรอบใบหน้าเนียนยิ่งทำให้แจฮวานรำคาญก่อนออกจากหอมาอากาศก็ไม่ได้ร้อนมากขนาดนี้เขาจึงเลือกเสื้อฮู๊ดสีดำมาใส่ ตอนนี้พวกเราอยู่ในระหว่างการเดินทางไปอัดเพลงในอัลบั้มที่สอง คนตัวขาวหยิบเอาหูฟังขึ้นมาก่อนจะกดเปิดเพลงในเพลย์ลิสต์ที่ชอบอย่างทุกครั้ง เหลือบมองจีซองฮยองที่นั่งอยู่ข้างๆก็พบว่าหลับไปแล้วด้วยความเหนื่อยที่ต้องตื่นเช้ากว่าใครๆ

          เมนโวคอลตัวขาวนั่งฮัมเพลงไปเรื่อยๆ ก่อนจะรู้สึกถึงความเย็นของวัตถุบางอย่างที่ข้างแก้มเขารับมันมาจากด้านหลังก่อนจะพบว่ามันคือผ้าเย็นผืนเล็กที่ถูกส่งมาจาก

          ฮวังมินฮยอน

          แจฮวานยกยิ้มมุมปากก่อนจะใช้มันซับเหงื่อตามกรอบหน้า มินฮยอนลอบมองคนด้านหน้าที่เขาเพิ่งจะส่งผ้าเย็นไปให้ เขานั่งมองแจฮวานมาตั้งแต่ออกจากหอเห็นตั้งแต่เจ้าตัวทำหน้าบึ้งเพราะว่าร้อน ยิ่งตอนที่ยกแขนเสื้อที่กินมือมาเช็ดเหงื่อบนแก้มเนียนใสที่แดงเพราะความร้อนนั่นแล้ว

          น่ารักเป็นบ้า

         

          รถตู้สีดำจอดที่หน้าบริษัทเมมเบอร์ในวงทุกคนทยอยลงไปและเดินตรงไปยังชั้นของห้องอัดทันที โปรดิวเซอร์ปล่อยให้พวกเรานั่งพักแลวอร์มเสียงกันอยู่พักใหญ๋ก่อนที่คนที่ถูกเรียกเข้าไปคนแรกจะเป็นน้องเล็กอย่างควานลิน แจฮวานคิดว่าตอนนี้เขาต้องไปหาที่เงียบๆวอร์มเสียงแล้วก็ดื่มน้ำสักหน่อยกว่าจะถึงคิวที่เขาต้องเข้าไปก็คงอีกนาน

          เจ้าของดวงตาเรียวมองตามมนุษย์ตัวขาวที่เดินออกไปด้านนอกก่อนจะหันไปบอกลีดเดอร์ของวงว่าเขาเองก็อยากจะไปเข้าห้องน้ำเสียหน่อย ยุนจีซองพยักหน้ารับเพราะคงอีกนานกว่าพวกโวคอลจะได้เข้าห้องอัด เจ้าของส่วนสูง181เดินตามร่างเล็กๆของเมนโวคอลของวงไปอย่างเงียบๆ แจฮวานเดินเข้าห้องห้อมที่อยู่ถัดจากห้องอัดไปราวๆสี่ห้อง อ่าทำไมเหมาะเจาะขนาดนี้นะ….

          มินฮยอนผลักประตูเข้าไปอย่างเงียบๆ จากตรงนี้เขามองเห็นแจฮวานกำลังยืนหันหลังให้อยู่และเจ้าเมนโวคอลคนขยันก็กำลังวอร์มเสียงอย่างขันแข็ง

“อ่ะแฮ่มม….”

“อ้าวพี่มินฮยอน” เด็กน้อยหันมามองตาใส มินฮยอนยิ้มรับอีกฝ่ายก่อนจะเดินเข้าไปหาเมนโวคอลตัวขาว ใกล้จนเห็นว่าตามไรผมของน้องยังมีเหงื่ออยู่เลย

“มาวอร์มเสียงหรอ”

“อื้อ แล้วพี่มาทำอะไร” แจฮวานถามเขากลับ มินฮยอนรวบตัวคนตรงหน้ามากอดไว้หลวมๆก่อนจะกดจมูกลงบนแก้มใสและกระซิบเหตุผลที่เขาตามมาน้องมาที่นี่

ในห้องนี้

ข้างๆใบหูขาว…

“พี่ก็มาช่วยเราวอร์มเสียงไง”

“ไม่สิ”

“มาให้เราวอร์มเสียงให้พี่ต่างหาก”

รอยยิ้มแสนเจ้าเล่ห์ที่แจฮวานเคยบอกอีกฝ่ายว่ามันเหมือนสุนัขจิ้งจอกถูกวาดขึ้นอีกครั้งบนใบหน้าหล่อเหลาที่กำลังโน้มต่ำลงมาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ พอๆกับมือซุกซนที่กำลังล้วงเข้าไปในเสื้อฮู๊ดตัวโคร่งแจฮวานเบี่ยงหน้าหนีเพื่อเปิดทางให้ใบหน้าคมคายใช้จมูกและริมฝีปากสำรวจรอบลำคอระหงส์ มินฮยอนลากผ่านทุกส่วนที่เขาสามารถทำได้และทิ้งรอยจางๆไว้ไม่กี่จุดเท่านั้น เมนโวคอลตัวขาวถูกพาถอยหลังไปจนชิดพนังห้องซ้อมที่เย็นเฉียบด้วยแรงเครื่องปรับอากาศแต่ทว่าเขาก็ยังรู้สึกร้อนอยู่ดี

ฮวังมินฮยอนดันคนเป็นน้องให้ออกมายืนด้านนอกและเป็นตัวเขาเองที่ยืนชิดผนังห้อง ริมฝีปากบางประทับรอยจูบที่สองของวันลงบนปากสีพีชที่ใช้เอื้อนเอ่ยเพลงแสนหวานอยู่ทุกวัน เขาดูดดึงและกดย้ำอยู่ซ้ำๆแล้วจึงค่อยๆสอดกระหวัดลิ้นเรียวเข้าไปตักตวงความหวาน เคยสงสัยอยู่เหมือนกันว่าปากจะหวานเท่าเสียงที่ใช้ร้องเพลงหรือเปล่า

แต่ตอนนี้เขารู้แล้วหลังจากพิสูจน์มานับครั้งไม่ถ้วน

แจฮวานน่ะ…หวานไปทุกส่วนนั่นแหละ

มินฮยอนดันคนที่หอบหนักเพราะรสจูบที่ยาวนานออกห่าง แจฮวานหายใจแรงๆเอาอากาศเข้าปอดหลังจากโดนฉกชิงลมหายใจอยู่นาน ใบหน้าเนียนขึ้นสีแดงก่ำยิ่งกว่าตอนที่เขาร้อนเพราะอากาศเป็นไหนๆ มินฮยอนดันคนอายุน้อยกว่าให้นั่งคุกเข่าลงตรงหน้า แววตาลูกหมาน้อยที่มองดูก็รู้ว่าสงสัยว่าเขากำลังทำอะไรกำลังส่งมาถาม

“วอร์มเสียงกันสักน้ำดีไหมครับคนดี”

“อ่ะ….อืมแจฮวาน” มินฮยอนเชิดหน้า เสียงทุ้มครางแผ่วออกจากริมฝีปากบางในขณะที่มือหนาก็ขยุ้มกลุ่มผมสีดำเลื่อนมือของคนที่นั่งคุกเข้าอยู่ข้างหน้า ภาพที่ลิ้นสีแดงสดเล็กกำลังไล้เลียไปตามส่วนแข็งขืนของเขาทำเอามินฮยอนแทบคลั่ง แจฮวานใช้สองมือโอบรอบท่อนลำของคนพี่เอาไว้ พร้อมกับริมฝีปากบางที่อ้าออกและรับเอาส่วนนั้นเข้าไปมากที่สุดเท่าที่จะรับไหว แจฮวานดูดดึงย้ำๆที่ส่วนปลายจนคนเป็นพี่หลุดเสียงครางทุ้มต่ำออกมาอีกรอบ

“อ่ะ….เด็กดีอย่างนั้น…อย่างนั้น”

มินฮยอนสวนสะโพกเข้าใส่คนตรงหน้าเป็นครั้งคราว ฟันเล็กๆที่เผลอขบครูดไปตามแท่งเนื้อยาวยามที่แจฮวานไม่ได้ระวังก็ทำให้มินฮยอนรู้สึกดีไปอีกแบบ ลิ้นเล็กกระหวัดเลียตรงส่วนหัวย้ำๆก่อนจะดูดกลืนน้ำสีข้นที่ปริ่มส่วนหัวออกมาเสียจนมินฮยอนแทบคลั่ง

เก่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่

แจฮวานไล้ริมฝีปากไปเรื่อยๆจนถึงลูกบอลกลมๆสองลูกเขาหยุดหลอกเล่นกับมันโดยใช้ลิ้นเล็กเลียไปรอบๆจนชุ่ม มินฮยอนจับศีรษะเด็กขี้แกล้งออกมาดวงตากลมใสที่เอ่อน้ำช้อนขึ้นมองตาเขา และนั่นแหละที่ทำให้มินฮยอนทนไม่ไหวมือหนาจับใบหน้าของเมนโวคอลตัวขาวไว้นิ่งแล้วใช้มืออีกข้างจับส่วนแข็งขืนของตนเองจ่อที่ริมฝีปากบาง แจฮวานเผยออ้าออกเพียงเล็กน้อยเท่านั้นมินฮยอนก็จัดการเอาเข้าไปทั้งหมดทันที แจฮวานจุกในลำคอแต่ก็ไม่ได้ปริปากบ่นออกมา ปล่อยให้คนเป็นพี่กระแทกกระทั้นส่วนอ่อนไหวเข้ามาไม่หยุด

สะโพกสอบที่ขยับรัวเพราะแรงอารมณ์ทำเอาเมนโวคอลตัวเล็กหายใจแทบไม่ทัน เขาอาศัยจังหวะที่คนเป็นพี่เด้งสวนสะโพกเข้ามาใช้ฟันครูดเข้ากับผิวเนื้อจนได้ยินเสียงครางทุ้มต่ำ

“อ่ะ…อ่าแจฮวาน” มินฮยอนรัวสะโพกเร็วกว่าเดิมเมื่อใกล้จะถึงฝั่งฝัน เร็วๆพอๆกับเรียวลิ้นที่กำลังทำหน้าที่ของมันอย่างดีภายใน

“อ่า…แจฮวาน เอาออก” มินฮยอนร้องบอกเสียงพร่า ก่อนจะดึงแท่งร้อนของตนออกก่อนเพียงเสี้ยววินาที ทำให้น้ำขุ่นข้นที่พุ่งออกมาเปรอะเปื้อนไปทั่วแก้มเนียน ดวงตาคมมองผลงานของตัวเองอย่างพอใจเขาทิ้งตัวลงนั่งพิงผนังก่อนจะจัดการใส่กางเกงของตนเองดีแล้วตวัดเอาแฟนตัวเล็กมานั่งเกยตัก

สาบานเลยว่ามินฮยอนไม่เคยเห็นภาพที่อีโรติกขนาดนี้มาก่อน

ภาพที่บนแก้มเนียนใสที่เขาหลงใหลเปื้อนไปด้วยน้ำรักของเขา ของเหลวสีขุ่นที่เปรอะเปื้อนไปทั่วซีกแก้มขวาและบางส่วนก็ไหลมาบริเวณมุมปากสีสด และแจฮวานก็ยิ่งทำให้เขาคลั่งมากขึ้นไปอีกเมื่อเด็กตัวแสบตวัดปลายลิ้นกวาดเอาของเหลวบริเวณมุมปากไปลิ้มรส

“ทำแบบนี้เดี๋ยวก็ไม่มีเสียงร้องเพลงหรอก” มินฮยอนพูดชิดใบหูขาว แจฮวานพลิกตัวเองให้หันมานั่งคร่อมคนเป็นพี่โดยหันหน้าเข้าหาอีกฝ่าย

“งั้นหลังอัดเสียงแล้วก็ได้น่ะสิครับ”

“เตรียมตัวไว้เถอะแจฮวานอ่า…พี่ไม่ปล่อยให้นายนอนแน่”

หลังจากนั้นมินฮยอนก็พาเมนโวคอลตัวขาวไปล้างคราบที่เปรอะเปื้อนในห้องน้ำและรีบกลับเข้าไปในห้องอัดก่อนที่ทุกคนจะสงสัย

“ไปห้องน้ำนานจังมินฮยอน” พี่รองของวงถามขึ้น เขาเดินเข้ามาก่อนและอีกสักพักแจฮวานถึงจะตามมา

“ขอโทษครับ พอดีนานไปหน่อยกว่าจะได้ปล่อย”

จบประโยคมินฮยอนก็หันไปมองยังผู้ที่เพิ่งจะเปิดประตูเข้ามา สาบานเลยว่าแจฮวานมาทันได้ยินประโยคที่เขาพูดพอดีเพราะตอนนี้แก้มกลมๆนั่นกำลังขึ้นสีอีกแล้ว

“ห้ะ” เป็นพี่จีซองทีร้องถามขึ้น

“หมายถึงท้องผูกน่ะครับ เลยนานไปหน่อย”

TBC.

@anythingELF

#เพลย์ลิสต์มินฮวาน

เข้าไปเล่นแท็กกันได้นะคะ เหงามาก555555

เห๋นโหลเอฟวรี่วันคือจริงๆก็ว่าจะลงวูล์ฟบอยก่อนนั่นแหละค่ะแต่แบ่บนั่งเขียนมาสองวันแล้วเหนื่อยมากๆ และก็ยากมากๆเหมือนกันคือแบบเรารู้สึกไม่ค่อยโอเคกับเรื่องนั้นแต่จะมาลงจนจบแน่นอนค่ะ แต่พอเขียนไม่ออกก็เลยจับเอาพล็อตที่คิดเล่นๆในหัวออกมาเขียนให้อ่านรอกันไปก่อนน แฮ่ๆคือ RABID THE SERISE นี้เน้นขายNCขาย NC นะคะ เป็นแบบอิงวงเนื้อหาไปต่อกันค่ะ อยากเขียนเป็นซีรี่ย์เรียกเลือดของเขาสองคนในวัน เวลา และสถานที่ตั่งต่าง ฮือออออเรามังเปงคลหื่นนนนน ไปแระง่วงมั่กกกกก