เด็กเสี่ย II #เนียลฮวาน
เด็กเสี่ย
#2
คังแดเนียลx คิมแจฮวาน
Rate NC 18+
เสียงดีดกีตาร์โน้ตสุดท้ายจบลงพร้อมกับที่นักร้องเสียงหวานประจำคลับเดินอ้อมลงมาจากเวที
คิมแจฮวานทักทายบาเทนเดอร์ที่คุ้นเคยกันก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ตัวยาว วันนี้หมดชั่วโมงทำงานสุดท้ายของเขาแล้วหลังจากยี้เขาก็คงจะไม่ได้มาที่นี่อีกตามที่สัญญากับใครอีกคนเอาไว้
คิดๆแล้วก็ใจหายเพราะว่าแจฮวานทำงานที่ร้านนี้มาตั้งแต่สมัยปีหนึ่งพอคิดว่าต่อจากนี้จะไม่ได้มาแล้วก็ใจหาย
ที่นี่เป็นอะไรหลายๆอย่างสำหรับเขาเป็นเหมือนบ้านหลังที่สอง
และยังเป็นที่ที่ทำให้เขาพบกับคังแดเนียลด้วย
“พี่ครับ ลูกค้าโต๊ะนู้นสั่งมาให้แหนะ” แจฮวานมองไปที่แก้วในมือของรุ่นน้องที่ทำงานเป็นบายเทนเดอร์จองเซอุนเลื่นแก้วนั้นมาใกล้ๆมือเขาก็ผละออกไปทำงานอีกครั้ง
มือเรียวคว้าแก้วมาไว้ใกล้ตัวไม่ได้สนใจที่จะมองหาลูกค้าโต๊ะไหนที่เป็นเจ้าของ มือเรียวหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดูข้อความที่คังแดเนียลส่งมาว่าอีกฝ่ายนั่งรอเขาอยู่ที่โต๊ะด้านในสุดแล้ว
คิมแจฮวานจึงลุกขึ้นเตรียมจะเดินออกไป
แต่เขาจะไปหาแดเนียลแล้ว
ด้วยความที่คิดว่าคงจะไม่มีปัญหาอะไรนักร้องหนุ่มของร้านจึงยกแก้วที่ได้มาจากลูกค้าดื่มรวดเดียวหมดแล้วเดินออกไป
“วันนี้ก็ร้องเพราะเหมือนเดิมนะ”คำทักทายแรกจากปากของชายหนุ่มที่นั่งไขว่ห้างอยู่ที่โซฟาตัวยาว
วันนี้คังแดเนียลก็ดูดีเช่นเคยในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำและกางเกงยีนส์สีซีด
“ผมก็ร้องเพราะทุกวัน” คิมแจฮวานตอบกลับก่อนจะถูกกระตุกมือให้นั่งลงใกล้ๆกับอีกคนจนดูเหมือนถ้าเขาขยับตัวอีกนิดก็คงจะเกยไปบนหน้าขาของอีกฝ่ายแล้ว
“แต่เวลานายร้องเพลง ไม่เพราะเท่านายร้อง
‘คราง’หรอกนะ”
คิมแจฮวานหน้าขึ้นสีกับคำพูดของอีกคน
เขานั่งเสหน้ามองไปทางอื่นทั้งๆที่เอวบางยังถูกอีกฝ่ายโอบไว้ตลอดเวลา หน้าผากมนมีเหงื่อผุดซึมและแจฮวานเองก็รู้สึกร้อนๆแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
“เป็นอะไร” คังแดเนียลเอ่ยถามขึ้น
เมื่อเห็นว่าอีกคนยุกยิกไม่หยุด
“ร้อน มันร้อนๆ”คิมแจฮวานหันไปตอบก่อนจะเอนศีรษะพิงเข้าที่ไหล่หนาของอีกคน
หัวทุยกลิ้งเกลือกไปมาไม่อยุ่นิ่งคังแดเนียลขมวดคิ้วกับอาการแปลกของแจฮวานก่อนจะจับให้คนตัวเล็กกว่าอยู่ๆนิ่งแล้วสำรวจใบหน้า
ร่างกายอีกครั้ง
ใบหน้านวลขึ้นสีแดงเรื่อ
อีกทั้งยังมีเม็ดเหงื่อผุดซึมตามลำคอและกรอบหน้า
ตอนนี้คิมแจฮวานกำลังหอบหายใจหนักนั่งตัวบิดไปมา ใช่แน่
อาการแบบนี้ใช่ว่าแดเนียลจะไม่รู้จัก
ยาปลุกเซ็กส์
“เมื่อกี้ไปกินเหล้าแปลกๆมาหรือเปล่า” คังแดเนียลถามขณะที่อีกมือก็กวักพนักงานมาเช็คบิล
เขาอยู่ตรงนี้ต่อไปไม่ได้แล้วมีลูกแมวยั่วอยู่ข้างตัวขนาดนี้
“กิน….เหล้าที่ลูกค้าสั่งให้”
ผิดจากที่คิดไว้เสียเมื่อไหร่
คังแดเนียลตะครุบมือเด็กซนที่พยายามริดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองออก
แผ่นอกขาวๆนั่นกำลังจะถูกโชว์ให้คนอื่นเห็น
และแน่นอนว่าเขาไม่พอใจ
“โดนยาแล้วแหละ รู้ตัวใช่มั้ย” คิมแจฮวานที่ตอนนี้เหมือนสติการรับรู้จะน้อยลงไม่ได้สนใจจะฟังอะไรทั้งนั้น
ร่างกายเขามันกำลังจะรอไม่ไหวแล้ว
“อือไม่ไหวแล้วร้อน” คิมแจฮวานครางเครือทั้งมือเล็กเล็กๆที่ปัดป่ายไปทั่ว
ทั้งแววตายั่วยวนมันทำให้คังแดเนียลแทบจะคุมสติตัวเองไม่อยู่
ตัดสินใจช้อนคนตัวเล็กมาไว้ในอ้อมแขนเดินตรงดิ่งออกไปที่ลานจอดรถทันทีเขาวางแจฮวานลงบนเบาะข้างคนขับหลังจากพนักงานที่ถือกีตาร์เดินตามมาเปิดประตูรถให้เรียบร้อย
ร่างเล็กกว่าที่นอนบิดเร้าอยู่บนเบาะเล็กๆ
แดเนียลยอมรับว่าตอนนี้แค่จะขับรถกลับไปให้ถึงห้องก็ยาก
ยากมากจริงๆนั่นแหละ
เพราะแค่เขาละสายตาจากแจฮวานเพื่อจะอ้อมมาขึ้นรถอีกฝั่งเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวโคร่งที่ใส่มาร้องเพลงวันนี้ก็หลุดลุ่ยเสียแล้ว กระดุมที่ถูกปลดออกจนเกือบจะหมดทำให้เสื้อตัวยาวร่นลงมาจนเห็นไหปลาร้า
“ขี้ยั่วหรือไงเรา”คังแดเนียลหันไปเอ่ยยกับแจฮวานยิ้มๆ
ก่อนจะสายตาหันมาออกรถ
“ไม่ได้ยั่วแต่ ’อยาก’
”
คิมแจฮวานอันตรายต่อหัวใจเกินไปจริงๆ
เป็นครั้งแรกที่คังแดเนียลคิดว่าการติดไฟแดง120วินาทีมันนานเกินไป เขาไม่เคยรู้สึกร้อนรนมากขนาดนี้มาก่อน
มากกว่าตอนที่เขาต้องรีบไปตกลงสัญญากับลูกค้าเสียด้วยซ้ำ
“อ๊ะ…อือแดเนียล”คังแดเนียลพยายามผ่อนลมหายใจช้าๆ
จับมือเล็กๆที่ลูบวนอยู่ตรงขาอ่อนของเขาให้หยุดนิ่ง
“อย่าซนสิ ฉันขับรถอยู่”ต้องให้ดุเป็นเด็กๆหรือไงนะ
แต่พอมองตากลมที่มีน้ำตาคลอหน่วยนั่นแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ
มือหนาลูบที่แก้มนวลแผ่วเบาแต่ดูเหมือนว่ายิ่งเขาไปแตะต้องร่างกายอีกฝ่ายมากเท่าไหร่แจฮวานก็จะยิ่งหอบหนักมากเท่านั้น
ไม่ทันไรคนตัวเล็กกว่าก็ปีนข้ามเบาะมานั่งคร่อมตักเขา
พร้อมกับริมฝีปากร้อนที่กดจูบไปทั่วลำคอและใบหน้า
อ่า…ร้อนแรงจริงนะ
เมื่อสัญญาณไฟเปลี่ยนเป็นสีเขียวชายหนุ่มรีบกดเหยียบคันเร่งเพื่อที่จะได้ไปให้ถึงคอนโดของเขาเร็วที่สุดแต่ก็ดูเหมือนสถานการณ์ตอนนี้จะไม่เป็นใจให้แดเนียลทำแบบนั้น
เอี๊ยด!
เสียงล้อยางที่บดกับพื้นถนนจากการเหยียบเบรกกะทันหัน
จะไม่ให้เขาแบบนี้ได้ยังไงในเมื่อเด็กขี้ยั่วที่คร่อมตักเขาอยู่ไม่ได้นั่งเฉยๆอีกต่อไป
บั้นท้ายกลมกลึงที่ตั้งใจกดลงมาให้อะไรต่อมิอะไรมันสัมผัสกันจนรู้สึกได้
แถมแจฮวานยังมีออฟชั่นเสริมด้วยการบดขยี้มันไปมาจนเขาทนไม่ไหวสมใจอยากของเจ้าตัว
“อือ….ทนไม่ไหวแล้วสิ”ดวงตาปรือปรอยยามเงยหน้าขึ้นมาสบกันกับริมฝีปากสีเชอร์รี่ที่ชวนให้อยากบดจูบเสียให้แตก
ลำคอระหงขาวสะอาดที่เชิญชวนให้ริมฝีปากร้อนๆของแดเนียลดูดดึงผิวเนื้ออ่อนให้เกิดรอยช้ำ
ชายหนุ่มสูดดมความหอมหวานอย่างไม่รู้เบื่อก่อนที่จะใช้ฟันขาวๆขบกัดดูดดึงจนขึ้นรอยฟัน
แถมลิ้นชื้นยังทำหน้าที่เลียรอบรอยนั้นราวกับจะสมานมันให้หาย
“อือไม่ไหวแล้ว”เสียงอ่อนระโหยของคนบนตักท้วงขึ้น
พร้อมกับมือเล็กๆที่บดคลึงจุดกลางลำตัวของเขาอย่างรุนแรง
“อ่ะแจฮวานอืม”คังแดเนียลเงยหน้าหลุดเสียงของความสุขสมออกมา
และมันก็ยิ่งทำให้อีกคนพอใจถึงกับส่งแรงมาที่ตรงจุดนั้นมากขึ้น มากขึ้น
จนตอนนี้เขาสัมผัสได้ถึงส่วนหัวที่เปียกชุ่ม
“วันนี้ยั่วฉันจังเลยนะ ระวังจะโดนไม่ใช่น้อย”จับมืออีกคนออกมาจากส่วนอ่อนไหวแล้วกดจูบเบาๆ
“ก็ไม่ได้อยากโดนน้อยๆอยู่แล้วล่ะครับ จะ’เอา’ เยอะๆก็ไม่ได้ว่า”
ไม่ทันจบประโยคดีคังแดเนียลก็ดันอีกคนไปที่เบาะหลังพร้อมกับที่ตัวเขาเองก้าวตามไป
จับให้แจฮวานนั่งลงบนพื้นรถส่วนแดเนียลนั่งบนเบาะมองดูอีกคนที่แดงไปทั้งตัว
ริมฝีปากแดงสดบวมเจ่อจากการขบกัด
แถมรอยรักประปรายตรงคอนั้นมันยิ่งทำให้อีกฝ่ายน่า ‘โดน’ ไม่ใช่น้อย
“ทำให้หน่อยสิ”
เพียงแค่ประโยคสั้นๆแต่คิมแจฮวานก็เข้าใจความหมายเป็นอย่างดี
มือเรียวเล็กค่อยๆรูดซิปกางเกงเนื้อดีลงก่อนจะดึงรั้งปราการสุดท้ายที่ห่อหุ้มส่วนอ่อนไหวของอีกคนออก
ปลายลิ้นเล็กค่อยๆไล้เลียเริ่มจากส่วนหัวจนคังแดเนียลร้องซี้ดแจฮวานตอนนี้ไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่ปกติเช่นทุกครั้งที่พวกเขาทำแบบนี้กันดังนั้นการไล้เลียที่ทำให้เสียวซ่านแบบเด็กๆก็คงจะไม่พอสำหรับวันนี้ ริมฝีปากแดงสดครอบลงทั้งหมดของส่วนแข็งขืน
เสียงที่เกิดจากการดูดดึงดังออกมาจนน่าอายในเวลาปกติแต่ในตอนนี้ไม่มีใครสนใจมันทั้งนั้น
มือหนาจิกเบาะหนังแน่นเมื่ออีกคนดูดดึงแรงๆตรงส่วนปลาย
ไม่พอแค่นั้นลิ้นเล็กๆกระหวัดเลียตรงรอยแยกจนแดเนียลต้องจับอีกคนให้ผละปากออกก่อนที่เขาจะปลดปล่อย
“อ่า….เก่งเกินไปแล้วเด็กน้อย”
“ถ้าเก่ง….ก็ให้รางวัลผมบ้างสิ”
“จะจัดให้หนักๆเลยล่ะ”
“อ๊ะ….อ่ะ แดเนียลอ่ะ”คิมแจฮวานถูกจับให้หันหน้าไปทางด้านหน้ารถ
ขาเรียวทั้งสองข้างถูกจับให้พาดลงบนเบาะคู่หน้า
ช่องทางสีสดถูกรุกล้ำด้วยนิ้วมือของคนโตกว่าคังแดเนียลผ่อนแรงก่อนจะกดลึกลงไปจนโดนกับบางจุดที่ทำให้แจฮวานครางเครือไม่หยุด
นิ้วทั้งสามถูกถอนออกมาพร้อมกับเสียงทุ้มที่กระซิบข้างใบหู
“ทำเองนะครับ ที่รัก”แจฮวานหน้าแดงเรือกับประโยคเชิงคำสั่งแบบนั้น
แต่ทว่าตอนนี้อารมณ์ความอยากอยู่เหนือความอายคนตัวเล็กจึงยกตัวขึ้นและค่อยๆกดร่างกายให้กลืนกินส่วนแข็งขืนของอีกคนไปทีละนิด
“อ๊ะ แน่น..เจ็บ”ใบหน้าขาวเหยเกเพราะความเจ็บปวด คังแดเนียลเองก็ไม่แพ้กันถ้าขืนปล่อยไว้แบบนี้มีหวังเขาได้ปล่ออีกครั้งทั้งที่ยังไม่ทำอะไรแน่ๆ
“อ๊า”ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจสวนแก่นกายขึ้นไปรวดเดียวจนหมด
ก่อนริมฝีปากหนาจะบดขยี้กลีบปากบางเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของอีกคนออกจากความเจ็บช่วงล่าง
เมื่อเห็นว่าแจฮวานคลายความเจ็บปวดลงแล้วมือหนาจึงค่อยๆจับเอวของอีกคนเป็นเชิงให้ขยับตัว
“อ่ะ…มันละ…ลึกเกินไป”แจฮวานรู้สึกแบบนั้นจริงๆ
ยิ่งเขาขยับกายแรงเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้สึกเหมือนส่วนนั้นเข้าไปลึกขึ้นเรื่อยๆ
“ลึกกว่านี้ก็ยังได้”
“อ๊ะ…อ๊า”แจฮวานร้องเสียงหลงเมื่อแดเนียลสวนแกนกายขึ้นในจังหวะที่เขากดลงพอดี
ความรู้สึกที่เสียวซ่ายแทบขาดใจป็นเบบนี้นี่เอง
“อ่ะ..อืม”
“อ๊ะ….ผมไม่ไหวแล้ว…อ๊า”ของเหลวขุ่นกระเด็นเปรอะเปื้อนทางด้านหน้าของแจฮซาน
เจ้าตัวหอบตัวโยนแต่ทว่าอาการร้อนรุ่มก็ยังไม่หายไป คังแดเนียลจับอีกคนให้อยู่ในท่าคลานเข่าก่อนจะส่งแรงไปที่อีกคนรัวเร็ว
เพราะเขาก็จะไม่ไหวแล้วเหมือนกัน
“อ่ะ….แดเนียล อ๊ะ”คังแดเนียลฟ้อนเฟ้นไปทั่วกายบางจนขึ้นรอยมือ
ตุ่มไตด้านหน้าถูกบดขยี้จนบวมช้ำคังแดเนียลสวนกระแรกแก่นกายรัวแรงตามแรงอารมณ์ที่โหมกระหน่ำจนรู้สึกเหมือนจะแตะขอบสวรรค์
“อ่ะ…อ่ะ”คนตัวโตถอนแก่นกายออกมาก่อนที่เขาจะปลดปล่อย
ก่อนจะจับแจฮวานที่อารมณ์ค้างเติ่งให้หันหน้ามาทางตนเพื่อรับของเหลวสีขาวขุ่นที่พุ่งไปเปรอะเปื้อนทั่วใบหน้าและลำคอ
แจฮวานใช้นิ้วชี้ปาดของเหลวบริเวณแก้มของตัวเองออกมา
ดวงตากลมดั่งลูกกวางไร้เดียงสามองสบตากับเสือร้ายตรงหน้า
พลางส่งนิ้วนั้นเข้าไปในปากละเลียดชิมน้ำรักของอีกคนอย่างยั่วเย้าคิมแจฮวานค่อยๆขยับตัวเขามาใกล้แดเนียลมากขึ้น
“อยากกินอีกจัง”
คังแดเนียลยกยิ้มมือหนาลูบกลุ่มผมของอีกคนแผ่วเบา
ก่อนจะละมือทั้งสองข้างไปเท้าไว้ด้านหลังแกนกายที่สงบลงเริ่มชูชันขึ้นมาอีกครั้งเพียงแค่เห็นท่าทางยั่วเย้าของคนตรงหน้า
“นานแค่ไหน”
“รีดมันออกให้หมดตัวฉันเลยสิ”
///กี๊ดดดจบเถอะ ไม่งั้นมันจะไม่จบฮื่อออออ ขอแปลงร่างเป็นพวงมาลัยรถแพรพพ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น